آرتروز مفصل لگن و ران: علائم و درمان

آیا شما دچار درد و یا خشکی مفصل ران (لگن) می‌شوید؟ به‌خصوص در هنگام صبح، پس از نشستن یا استراحتی کوتاه!

 اگر شما بسیاری از درمان‌ها و داروهای کاهش درد را استفاده نموده‌اید و بهبودی قابل‌توجهی کسب نکرده‌اید، و یا اگر واقعاً می‌خواهید به خودتان یک فرصت دیگری برای به دست آوردن یک زندگی بدون درد بدهید، لطفاً بی‌درنگ با کلینیک ما به شماره‌های: ۰۸۱۳۲۵۱۳۲۰۱ - ۰۸۱۳۲۵۱۷۷۰۰ تماس بگیرید تا برای شما یک وقت مشاوره در نظر گرفته شود. شما در طول مشاوره با نحوه درمان‌های تخصصی ما و راه‌های بازگشت دوباره به فعالیت‌های روزمره زندگی، آشنا خواهید شد.

کلینیک تخصصی دردهای ستون فقرات و مفاصل در حرفه خود (درمان درد و خشکی مفاصل) منحصربه‌فرد بوده و همتایی ندارد.

 ما از انواع روش‌های پیشرفته غیرتهاجمی برای کمک به بیمارانمان بهره می‌گیریم، ازجمله: فیزیوتراپی، درمان‌های طب فیزیکی، ازون تراپی، ماساژ درمانی، ...

استئوآرتریت (Osteoarthritis) یک بیماری پیش‌رونده و تحلیل برنده مفاصل است که می‌تواند تمامی مفصل‌های بدن شما را درگیر کند، ازجمله مفصل لگن و یا ران. باگذشت زمان، به دلیل افزایش سن، ضربه یا تروما و یا عوامل دیگر، غضروف‌های مفاصل که استخوان‌ها را پوشش می‌دهند، استحکام و قوام خود را از دست می‌دهند. بدون غضروف، استخوان‌های که در مفصل به یکدیگر می‌رسند، هنگام حرکت با یکدیگر اصطکاک پیداکرده و دچار سایش می‌شوند. سایش استخوان‌ها بر روی یکدیگر باعث ایجاد درد و خشکی مفصل شده، تحرک و دامنه حرکتی مفصل را محدود می‌نمایند. این امر به‌ویژه در خصوص استئوآرتریت ران مشهودتر است، زیرا گه مفصل ران یکی از بزرگ‌ترین مفصل‌های بدن بوده و فشار زیادی را تحمل می‌کند. با هر قدمی که برمی‌دارید، فشار زیادی ناشی از وزن، بر آن تحمیل می‌شود. گزینه‌های درمانی متعددی برای درمان آرتروز مفصل ران و آرتروز لگن  وجود دارد، ازجمله، تغیر سبک زندگی، مدیریت درد، برنامه‌های ورزشی و حتی عمل جراحی. دررفتگی لگن ممکن است با آسیب عصبی و از دست دادن مقادیر زیادی از خون و همچنین ایجاد لخته‌های خونی بزرگ همراه باشد. این لخته‌های خونی می‌توانند رشته‌های عصبی را تحت‌فشار قرار داده و منجر به ایجاد درد لگن شوند.

26

علل بروز بیماری


آرتروز یک علت مشخص و خاصی ندارد، اما عواملی وجود دارند که می‌توانند علت آرتروز لگن باشند و شانس شما را در ابتلای به این بیماری افزایش دهند، ازجمله موارد زیر:

  • افزایش سن
  • سابقه خانوادگی آرتروز
  • آسیب قبلی به مفصل ران
  • چاقی
  • تشکیل نادرست مفصل ران در زمان تولد، یک بیماری خاص که تحت عنوان " دیسپلازی تکاملی ران" شناخته می‌شود.

حتی اگر شما هیچ‌کدام از عوامل خطر ذکرشده در بالا را نداشته باشید، هنوز هم شانس مبتلا شدن به آرتروز در شما وجود دارد.

علائم و نشانه‌ها


شایع‌ترین علامت آرتروز مفصل ران، بروز درد در اطراف مفصل لگن است. معمولاً، درد به آرامی توسعه می‌یابد و در طول زمان بدتر می‌شود، هرچند ممکن است به‌صورت حمله ناگهانی نیز در افراد ظاهر شود. ممکن است  درد و خشکی مفصل، در هنگام صبح و یا پس از نشستن یا استراحت کردن کوتاه‌مدت، بدتر شود. باگذشت زمان، شدت درد افزایش می‌یابد و ممکن است در هنگام استراحت و شب نیز بیمار را درگیر نماید.

علاوه بر آن ممکن است بیماران علائم آرتروز لگن زیر را نیز تجربه نمایند:

  • درد در کشاله ران یا لگن که ممکن است تا باسن و یا زانو امتداد یابد.
  • شعله‌ور شدن درد همگام با انجام فعالیت‌های شدید.
  • خشکی در مفصل ران، که راه روفتن و یا خم کردن آن را برای بیمار دشوار می‌سازد.
  • "قفل‌کردن" و یا "چسبندگی" مفصل و ایجاد سروصدا (کریپتوس) در طول حرکت مفصل. این صدا ناشی از شل شدن بافت غضروف و تداخل اجزاء دیگر مفصل، هنگام حرکت است.
  • کاهش دامنه حرکتی مفصل ران که بر توانایی راه رفتن افراد تأثیر گذاشته و می‌تواند باعث لنگ زدن آن‌ها شود.
  • افزایش درد مفصل در آب‌وهوای مرطوب

چه افرادی به آرتروز مفصل ران مبتلا می‌شوند؟


آرتروز مفصل ران با نسبتی تقریباً برابر می‌تواند هم مردان و هم زنان را درگیر کند، معمولاً این بیماری از اواخر دهه ۴۰ زندگی افراد شروع می‌شود. اگر شما در زمان تولد دچار مشکلاتی در خصوص مفصل ران (دررفتگی مادرزادی) خود شده باشید و یا در دوران کودکی مبتلا به برخی از بیماری‌ها ، مانند بیماری "پرتس" شده باشید، شانس ابتلای به آرتروز در شما افزایش می‌یابد. کارهای فیزیکی مانند کشاورزی نیز ممکن است خطر ابتلا را افزایش ‌دهد، اما در اغلب موارد علت آن کاملاً واضح نیست.

تشخیص


معاینات پزشک

در طول جلسه معاینه، پزشک شما علائم و سابقه پزشکی شمار را بررسی می‌کند، یک معاینه فیزیکی از مفصل شما انجام داده و در صورت نیاز، آزمایش تصویربرداری مثل اشعه ایکس را نیز تجویز می‌نماید.

معاینه فیزیکی

  • در طول معاینه فیزیکی، پزشک شما در جست‌وجوی موارد زیر خواهد بود:
  • حساسیت به لمس در اطراف مفصل ران
  • دامنه حرکتی مفصل به‌صورت فعال (توسط خود شما) و غیرفعال (توسط پزشک).
  • ایجاد سروصدا در مفصل هنگام حرکت آن (کریپتوس).
  • ایجاد درد هنگام واردکردن فشار بر مفصل ران.
  • اختلال در راه رفتن (ایجاد مشکل در نحوه راه رفتن شما).
  • وجود نشانه‌هایی حاکی از و جود هرگونه آسیب در عضلات، تاندون‌ها و رباط‌های اطراف مفصل ران.

تصویربرداری

اشعه ایکس. این آزمایش کمک می‌کند تا تصاویر دقیقی از ساختارهای متراکم بدن، مانند استخوان‌ها به دست آید. اشعه ایکس می‌تواند، باریک شدن فضای مفصلی، تغییرات در استخوان‌ها و یا تشکیل خارهای استخوانی (استئوفیت) ر ا نشان دهد.

27

دیگر آزمایشات تصویربرداری: گاهی اوقات، ممکن است برای بررسی دقیق‌تر استخوان‌ها و بافت‌های نرم اطراف مفصل، ازمایشات تصویربرداری دیگری نیز نیاز باشد، مانند: تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT)، و یا اسکن استخوان.

درمان


اگرچه درمان قطعی برای آرتروز وجود ندارد، اما راهکارهای متعددی وجود دارد تا درد بیمار کاهش‌یافته و حرکت مفصل بهبود یابد.

درمان‌های غیرتهاجمی (غیر جراحی)

همانند آرتروزهای دیگر، درمان اولیه آرتروز مفصل ران نیز، درمان‌های غیرتهاجمی می‌باشد. ممکن است پزشک شما طیف وسیعی از گزینه‌های درمانی را برای شما توصیه نماید.

تغییر سبک زندگی

برخی تغییرات در زندگی روزانه شما می‌تواند، از مفصل ران محافظت کرده و پیشروی آرتروز را کاهش دهد.

  • به حداقل رساندن فعالیت‌ها: کاهش فعالیت‌هایی که باعث تشدید بیماری می‌شوند، مانند بالا رفتن از پله‌ها می‌تواند به شرایط بیمار کمک نماید.
  • تغییر دادن فعالیت‌ها: جایگزین کردن فعالیت‌هایی که فشار زیادی بر مفصل وارد می‌کنند (مانند دویدن یا تنیس) با فعالیت‌های ملایم‌تر (مانند شنا یا دوچرخه‌سواری) می‌تواند در کاهش فشار بر مفصل ران مؤثر باشد.
  • استراحت: فعالیت‌هایی که باعث تشدید علائم می‌شوند را کاهش دهید، بخصوص هنگامی‌که درد به سراغ شما می‌آید.
  • کاهش وزن: از دست دادن وزن می‌تواند فشار وارده بر مفصل ران را کاهش دهد. درنتیجه درد کاهش‌یافته و عملکرد مفصل افزایش می‌یابد.
  • رژیم غذایی: تحقیقات نشان می‌دهد که یک رژیم غذایی غنی از اسیدهای چرب امگا ۳ می‌تواند، علائم وجود آرتریت در غضروف را کاهش دهد. بشقاب خود را با غذاهای سالم مانند میوه‌ها، سبزیجات و غلات سبوس‌دار پر نمایید.
  • کمپرس سرد و یا گرم: در صورت خشکی مفصل ران از کمپرس گرم و در صورت و جود تورم از کمپرس سرد استفاده نمایید.

درمان از طریق طب فیزیکی

ورزش‌های خاص می‌توانند به افزایش دامنه حرکتی، انعطاف‌پذیری مفاصل و همچنین تقویت عضلات لگن و  پا کمک نمایند. پزشک شما یا متخصص طب فیزیکی، می‌تواند بر اساس شرایط، نیازها و سبک زندگی شما، مختص به خودتان یک برنامه ورزشی طراحی نماید، تا به بهبودی شما منجر شود.

 کشش ران به‌منظور درمان آرتروز

کشش ران در افراد مبتلا به آرتریت مفصل ران سودمند است. بسیاری از مبتلایان به استئوآرتریت، هنگام حرکت دادن مفصلشان- با توجه به خشکی و دردناک بودن آن – با مشکل مواجه می‌شوند. کشش ران به‌صورت منظم انعطاف‌پذیری شما را افزایش می‌دهد و کمک می‌کند تا دامنه حرکتی مفصل لگن افزایش‌یافته و حرکات آن نرم‌تر گردد. ورزش یوگا - که شامل تمرینات کششی بسیاری است - می‌تواند راه‌حل بسیار مناسبی برای کشش مفصل ران و کاهش فشار بر روی مفصل باشد. همه تمرینات کششی باید به آرامی انجام شوند و در صورت بروز درد باید تمرین متوقف گردد. همچنین قبل از انجام هرگونه تمرینی باید با پزشک خود در خصوص آن، مشورت نمایید.

در زیر چند نمونه از تمرینات کششی را معرفی می‌نماییم:

  • کشش زانو: به پشت دراز بکشید، زانوی خود را خم کرده و پاها را به سمت قفسه سینه بکشید، تا چایی که کشش را حس نمایید.

28

  • کشش در حالت نشسته: بر روی زمین نشسته، کف پاها یکدیگر را لمس کرده و زانوها از هم فاصله بگیرند. در این حالت پاها شکلی شبیه به الماس به خود می‌گیرند. به آرامی پاهای خود را به سمت پایین فشار داده تا کشاله ران و لگن شما تحت کشش قرار بگیرد.

Photograph of stretching exercise from The Stretching Handbook, 3rd Edition.

  • کشش تعادلی پا: این ورزش شبیه ورزش کشش زانو می‌باشد، با این تفاوت که در این روش، تمرین در موقعیت ایستاده اجرا می‌شود.

دستگاه‌های کمکی

با استفاده از ابزارهای کمکی در حین راه رفتن مانند انواع مختلف عصاها و واکرها، تحرک و استقلال بیماران افزایش می‌یابد. با استفاده از ابزارهای کمکی مانند " چنگک‌های دسته‌بلند" (ابزاری برای برداشتن اشیاء از روی زمین بدون نیاز به خم شدن)، کمک می‌کند تا شما از انجام حرکاتی که باعث ایجاد درد می‌شوند، پرهیز نمایید.

داروها

اگر درد در کیفیت زندگی روزمره شما تأثیر می‌گذارد و یا توسط روش‌های غیر جراحی دیگر، برطرف نمی‌شود، ممکن است پزشک برای شما دارو تجویز نماید.

  • استامینوفن: یک مسکن ضد درد است که می‌تواند در کاهش دردهای خفیف آرتریت مؤثر باشد. بااین‌حال، همانند تمام داروها، مصرف بیش‌ازحد مسکن‌های غیر نسخه‌ای، می‌تواند عوارض جانبی و مداخلات دارویی به همراه داشته باشند. قبل از مصرف حتماً در خصوص عوارض جانبی مسکن‌ها با پزشک خود به مشورت بپردازید.
  • داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs). این داروها می‌توانند در تسکین درد و کاهش التهاب مؤثر باشند. برخی از آن‌ها عبارت‌اند از: ناپروکسن و ایبوپروفن. سایر NSAIDها نیز با تجویز پزشک در دسترس خواهند بود.
  • کورتیکواستروئیدها: (تحت عنوان کورتون نیز شناخته می‌شوند) عواملی ضدالتهابی هستند که ممکن است به‌صورت خوراکی مصرف شده و یا در محل مفصل تزریق گردند.

درمان جراحی

اگر درد مفصل، باعث ناتوانی شما شود و توسط درمان‌های غیر جراحی، بیماری شما بهبود نیابد، ممکن است پزشک برای شما گزینه جراحی را در نظر بگیرد.

استئوتومی (Osteotomy). سر استخوان ران و یا قسمت کاسه‌ای مفصل تراش داده شده و بازسازی می‌شوند تا فشار وارده بر مفصل ران کاهش یابد. این روش به‌ندرت، فقط برای درمان استئوآرتریت ران استفاده می‌شود.

بازسازی سطحی مفصل ران (Hip resurfacing). در این روش جایگزینی مفصل ران، استخوان‌ها و غضروف آسیب‌دیده در استابولوم (قسمت کاسه‌ای مفصل ران) حذف شده و با یک پوسته فلزی جایگزین می‌شود. بااین‌حال در این روش سر استخوان ران برداشته نمی‌شود، اما با یک پوشش فلزی صاف پوشش داده می‌شود.

تعویض کل مفصل لگن (Total hip replacement). پزشک شما هر دو قسمت آسیب‌دیده مفصل (سر استخوان ران و قسمت کاسه‌ای مفصل) را حذف کرده و سپس با یک مفصل جدید فلزی، پلاستیکی و یا سرامیکی تعویض می‌کند تا عملکرد مفصل دوباره احیا شود.

چشم‌انداز بیماری


اگر شما اجازه بدهید، آرتریت ران می‌تواند باعث مختل شدن زندگی شما گردد. اجازه ندهید که درد و خشکی مفصل، شما را زمین‌گیر کند. به‌موقع به پزشک مراجعه کرده و برنامه درمانی خود را پیگیری نمایید. آرتروز درمان ندارد، راه‌کارهای متعدد و مؤثری وجود دارند که به شما کمک کرده تا به بهترین شکل ممکن بیماری مزمن خود را مدیریت نمایید.