ورزش درمانی و حرکات اصلاحی برای درمان درد

y2

ورزش درمانی به کمک بر عملکرد بدن در سطح کارایی بالا تمرکز دارد. این امر برای کمک به عملکرد مطلوب تمام بخش‌های بدن در کنار پیشگیری از آسیب‌دیدگی، درد و تحلیل بدن مهم است. ورزش درمانی می‌تواند به بهبودی انعطاف‌پذیری، قدرت، استقامت و وضعیت قرار گیری بدن کمک کرده و ممکن است بر انتخاب گروه‌های عضلانی و یا کل بدن تمرکز کند. ورزش و روش‌های درمانی را می‌توان جهت افزایش تاثیر درمان همراه با هم استفاده کرد. ورزش می‌تواند به کاهش درد و بهبود عملکرد بدن کمک کند. تمرین‌های تقویتی، ورزش‌های هوازی و کششی ممکن است تشکیل دهنده‌ی یک برنامه‌ی ورزشی برای کل بدن باشند. انواع مختلف یوگا را می‌توان جهت بهبود سلامت مفاصل، تنفس مناسب و آرام‌سازی استفاده کرد.

متخصص طب فیزیکی پیش از ارائه‌ی برنامه‌ی ورزشی بیمار، مهارت‌های پایه‌ی وی را بررسی می‌کند. نتایج بررسی جهت تنظیم یک برنامه‌ی درمانی با اهداف خاص کوتاه مدت و بلند مدت ضروری می‌باشند. هرگونه مشکل یا نگرانی خود را باید با متخصص در میان بگذارید. پزشک در مورد ورزش‌ها یا تکنیک‌های خاص موجود در برنامه‌ی ورزشی، شما را راهنمایی خواهد کرد. برنامه‌ی ورزشی شما در فواصل منظم مجدداً ارزیابی شده و با برآورده شدن اهداف مورد نظر تغییر داده می‌شوند. با کار کردن با متخصصین، از اینکه ورزش‌ها در سطح چالش‌برانگیز و در عین حال بی‌خطر هستند، مطمئن خواهید بود. جهت دریافت اطلاعات بیشتر در مورد سایر روش های درمان درد در کلینیک دکتر یزدانی می‌توانید با شماره‌های ۰۸۱۳۲۵۱۳۲۰۱ - ۰۸۱۳۲۵۱۷۷۰۰  تماس حاصل نمایید.

ورزش درمانی چیست؟


y1

ورزش درمانی یک رژیم یا برنامه‌ی فعالیت‌های فیزیکی است که برای اهداف خاص درمانی طراحی و تجویز می‌شود. هدف آن کار کردن جهت بازیابی عملکرد اسکلتی عضلانی نرمال یا کاهش درد در بالا و پایین محل آسیب ناشی از بیماری یا آسیب‌دیدگی‌ها از طریق بازآموزی عصبی، آموزش راه رفتن و فعالیت‌های درمانی می‌باشد. ماهیت این روش این است که بسیار تکرارشونده و شدید بوده و نیاز به صرف زمان و تعهد بیمار جهت تحریک انعطاف‌پذیری عصبی است. درمان توسط متخصصین دارای سابقه‌ی تحصیلی در زمینه علم ورزشی، فیزیولوژی ورزش یا سایر تخصص‌های مشابه ارائه می‌شود. نام‌های مختلفی برای ورزش درمانی ارائه شده است از جمله درمان مبتنی بر فعالیت، درمان بازیابی مبتنی بر فعالیت، درمان مبتنی بر اعصاب، درمان ترمیمی یا ترکیبی از این عبارات. صرفنظر از نام آن، ورزش درمانی برای دهه‌ها درمانی حیاتی و دیرینه بوده و در سرتاسر دنیا مانند فیزیوتراپی انجام شده است. ورزش درمانی بر اساس اصول علم ورزش است و هنگامی که برای بیماران مبتلا به معلولیت عصبی استفاده می‌شود، تمرکز آن بهبودی عملکرد نواحی بالا و پایین محل آسیب‌دیدگی است. بیمارانی که از یک برنامه‌ی ورزش درمانی استفاده می‌کنند می‌توانند از افزایش حرکت یا عملکرد حسی، افزایش استقلال، کاهش نیاز به دارو، کاهش مراجعه به بیمارستان، و افزایش وضعیت کلی سلامتی خود بهره‌مند شوند.

ورزش‌های هوازی یا تمرین‌های استقامتی

شدت ورزش جهت افزایش تاثیر درمان تنظیم می‌شود. ورزش‌های هوازی باید گروه‌های عضلانی را هدف قرار دهند و شامل انقباض مکرر عضلات و بالا بردن ضربان نرمال قلب به مدت ۲۰ دقیقه می‌باشد. پنجره‌ی درمانی برای تمرین‌های هوازی بسیار مهم است زیرا علائم برخی بیماران ممکن است پس از ورزش بدتر شود. درد اسکلتی عضلانی یکی از عوارض جانبی ورزش است و بنابراین تصمیم‌گیری در مورد توازن مناسب آن از اهمیت زیادی برخوردار است. ورزش بسیار کم سودمند نمی‌باشد در حالی که شدت زیاد ورزش می‌تواند موجب بدتر شدن علائم گردد.

ورزش‌های مقاومتی یا تمریناتی قدرتی

مطالعات بسیار کمی رابطه‌ی بین تمرینات مقاومتی و تسکین درد را بررسی کرده‌اند. ورزش‌های مقاومتی شامل ۴۵ دقیقه بلند کردن وزنه بصورت سه سری از ۱۰ حرکت با ۷۵ درصد نیروی بیشینه می‌باشند که شامل پرس سینه، پرس پا، لت از پشت و جلو، و کشش بازو هستند.

کاربرد

ورزش‌های درمانی انتخاب اصلی جهت درمان غیر دارویی برای گردن درد مزمن، درد مزمن پایین کمر، سندرم درد منطقه‌ای پیچیده، فیبرومیالژیا، آرتروز گردن، آرتروز شانه، یا آرتروز زانو  و سندرم‌های درد مداوم مشابه می‌باشند. واکنش کاهش درد مکانیکی موضعی و فوری در برخی ورزش‌های ستون فقرات گردنی برای بیمارانی که به مدت حداقل سه ماه دچار گردن درد بوده‌اند، ثابت شده است. ورزش‌های خاص عبارتند از: (۱) فلکسیون کرانیوسرویکال با ۱۰ ثانیه انقباض با ۱۰ تکرار و ۱۰ ثانیه استراحت بین هر تکرار و (۲) ورزش استقامتی فلکسیون گردن بصورت لیفت سر در وضعیت خوابیده به پشت شامل ۳ ست با ۱۰ تکرار و RM۱۲ و ۳۰ ثانیه اسراحت بین هر ست (هر تکرار به مدت ۳ ثانیه و ۲ ثانیه فاصله بین هر تکرار). ورزش درمانی تحت نظارت شامل حرکات کششی و مقاومتی است و بطور جداگانه جهت بهبود و عملکرد کمر درد  مزمن طراحی می‌شود.

انواع ورزش جهت کنترل درد


 ورزش‌های دامنه حرکتی

ورزش‌های دامنه حرکتی به حرکت مفاصل جهت جلوگیری خشکی آن ها کمک می‌کنند. علاوه بر این، این ورزش‌ها به عنوان بخشی از برنامه‌ی گرم کردن بدن می‌باشند.

 ورزش‌های تقویتی عضله

ورزش‌های بسیاری وجود دارند که فیزیوتراپیست می‌تواند جهت تقویت عضلات شما آموزش دهد. فارق از میزان قدرت شما (که در تست دستی عضلات تعیین می‌شود)، متخصص می‌تواند به شما کمک کند. برای مثال، اگر دچار ضعف در برخی عضلات باشید، فیزیوتراپیست نحوه انجام ورزش‌های ضد جاذبه را به شما آموزش می‌دهد. با افزایش قدرت عضلانی، می‌توان میزان مقاومت را با استفاده از کش‌های الاستیک یا وزنه افزایش داد.

ورزش‌های تعادلی

ورزش‌های تعادلی می‌توانند به افرادی که دچار مشکلات تعادل هستند برای مثال سکته مغزی داشته‌اند یا افراد دارای ضعف عضلانی کمک کنند. این ورزش‌ها همچنین می‌توانند در پیشگیری از افتادن که مشکل شایع در میان افرد مسن است، موثر باشد. بسته به میزان تعادل، فیزیوتراپیست می‌تواند ورزش‌های تعادلی بر روی میله‌های موازی را آموزش دهد. هنگامی که بتوانید این ورزش‌ها را بدون نگه داشتن میله‌ها انجام دهید، ممکن است متخصص انجام ورزش بدون استفاده از این میله‌ها را توصیه کند. همچنین ممکن است حرکات دشوارتری مانند ایستادن روی یک پا و راه رفتن پاشنه به پنجه نیز در ادامه پیشنهاد شود.

 تمرینات استقامتی

تمرینات استقامتی می‌توانند تنفس و ضربان قلب را افزایش داده و در نتیجه سلامت ریه‌ها و قلب بهبود پیدا کند. علاوه بر این، انجام تمرینات استقامتی می‌تواند موجب بهبود تناسب اندام شود.

تمرینات انعطاف‌پذیری

حرکات کششی می‌توانند موجب افزایش انعطاف‌پذیری و خم شدن بدن گردند. فیزیوتراپیست می‌تواند نحوه انجام این ورزش‌ها را به شما آموزش دهد. شما می‌توانید این حرکات را در خانه نیز انجام دهید.

نمونه‌هایی از ورزش‌های انعطاف‌پذیری و کششی عبارتند از:

  • تمرینات کششی شانه
  • تمرینات کششی عضلات همسترینگ

تمرینات راه رفتن

یکی از اصلی‌ترین اهداف توان‌بخشی با فیزیوتراپی فراهم شدن امکان راه رفتن بدون وابستگی است. متخصص میزان عدم وابستگی در هنگام راه رفتن را بررسی می‌کند.

فیزیوتراپیست بسته به مشکل خاص شما ممکن است تمرینات راه رفتن را با استفاده از وسایل کمکی مانند عصا، واکر یا عصای زیر بغل آموزش دهد.

عوارض جانبی ورزش


اگر ورزش به عنوان یک دارو در نظر گرفته شود، عوارض جانبی مانند هر دارویی دیگری وجود دارد. اگر ورزش مناسبی توصیه نشود و در برخی موارد حتی اگر ورزش مناسبی ارائه گردد ممکن است منجر به برخی عوارض جانبی شود. این امر معمولاً پذیرفته شده است که ورزش منجر به آسیب میوفیبر می‌گردد و موادی مانند لاکتات آزاد می‌شوند که موجب درد در واکنش به ورزش می‌گردند. بنابراین خطر تشدید علائم پس از ورزش وجود دارد. ورزش به عنوان یک عامل تنش‌زای فیزیکی در نظر گرفته شده و موجب فعال شدن واکنش‌های استرسی در سیستم اعصاب و غدد می‌گرد. بنابراین متخصصین باید در تجویز ورزش‌ها برای بیماران دچار درد محتاط باشند. تنش جسمی در مقادیر کم با دوره‌ی بهبودی و استراحت کافی ممکن است مطلوب باشد، اما تنش بیش از حد ممکن است موجب افزایش حساسیت به درد شود.