تصور کنید که هنگام حرکت دادن انگشت خود صدای "تقتق" میشنوید و انگشت شما گیر میکند. این مشکل آزاردهنده که به آن «انگشت ماشهای» یا تریگر فینگر گفته میشود، میتواند به شدت عملکرد روزانه شما را مختل کند. این اختلال زمانی رخ میدهد که تاندونهای خمکننده انگشت به دلیل التهاب، در غلاف خود گیر کرده و حرکت انگشت را محدود میکنند. در این مقاله، به بررسی علل اصلی این عارضه، علائم آن و بهترین روشهای درمان انگشت ماشهای خواهیم پرداخت تا بدانید چگونه میتوانید از این مشکل پیشگیری کرده و به راحتی به زندگی روزمره خود بازگردید.
انگشت ماشهای چیست؟
انگشت ماشهای (تریگر فینگر) یک وضعیت دردناک است که در آن تاندونهای خمکننده انگشت بهطور غیرطبیعی گیر میکنند و باعث میشوند انگشت بهطور ناگهانی و با صدای «تق» از حالت خمشده به حالت باز باز شود. این مشکل معمولاً به دلیل التهاب یا ضخیمشدن غلاف تاندونها ایجاد میشود و معمولاً در انگشتهای شست، انگشت اشاره و انگشت حلقه شایعتر است. تاندونها و غلافهایی که وظیفه خم کردن انگشتها را دارند، وقتی دچار التهاب میشوند، حرکت انگشت را مختل میکنند و به این حالت دردناک منجر میشود.
به نقل از سایتorthoinfo.aaos.org :
انگشت ماشهای وضعیتی است که تاندونهای خمکننده انگشتان و شست را تحت تأثیر قرار میدهد و معمولاً باعث ایجاد حس قفل شدن یا گیر کردن هنگام خم و صاف کردن انگشتان میشود.
این بیماری بیشتر در افرادی که فعالیتهای دستی تکراری دارند، مانند کارگران، نوازندگان یا افرادی که از گوشیهای هوشمند بهطور مداوم استفاده میکنند، مشاهده میشود. انگشت ماشهای میتواند در مراحل اولیه با درد و سفتی همراه باشد و در مراحل پیشرفتهتر ممکن است بهطور کامل مانع حرکت انگشتها شود.
دلایل ایجاد انگشت ماشهای
انگشت ماشهای زمانی رخ میدهد که تاندونهای خمکننده انگشت به علت التهاب یا ضخیم شدن، در غلاف خود گیر میکنند. این وضعیت باعث میشود که انگشت بهطور ناگهانی قفل شده و برای باز شدن آن نیاز به فشار اضافی باشد. علل مختلفی میتوانند به ایجاد این مشکل کمک کنند، که در ادامه به بررسی آنها میپردازیم:
فعالیتهای تکراری
یکی از دلایل اصلی بروز انگشت ماشهای، انجام فعالیتهای تکراری است که فشار زیادی به انگشتان وارد میآورد. این فعالیتها معمولاً شامل حرکات مکرر و پیوسته انگشتان است که میتواند به التهاب و ضخیم شدن تاندونها و غلافهای آنها منجر شود. بهویژه افرادی که در محیطهای کاری خود از انگشتان خود بهطور مداوم استفاده میکنند، بیشتر در معرض این وضعیت قرار دارند. برخی از این فعالیتها عبارتند از:
- تایپ کردن یا کار با کیبورد: تایپ کردن بهطور مداوم و استفاده از ماوس میتواند باعث وارد شدن فشار به انگشتها و ایجاد التهاب در تاندونها شود.
- ورزشهای خاص: ورزشهایی که نیاز به استفاده از دست و انگشت دارند، مانند شنا، وزنهبرداری، و ورزشهای راکتی (مثل تنیس)، میتوانند فشار زیادی بر مفاصل و تاندونها وارد کنند.
- کار با ابزارهای دستی: استفاده از ابزارهایی که نیاز به فشار زیاد به انگشتها دارند، مانند ابزارهای نجاری یا مکانیکی، میتواند باعث ایجاد مشکل شود.
این فعالیتها باعث التهاب و ضخیم شدن غلافهای تاندونها میشوند و در نهایت میتوانند به بروز انگشت ماشهای منجر شوند.
آسیبهای قبلی
آسیبهای قبلی به انگشتها یا دستها، مانند شکستگی، ضربه، یا کشیدگی، میتوانند باعث التهاب مزمن در تاندونها شوند. این التهاب ممکن است بهطور تدریجی غلاف تاندونها را ضخیم کند، که نتیجه آن گیر کردن تاندونها در داخل غلاف خود و بروز انگشت ماشهای است. آسیبهای قبلی میتوانند به دو صورت مستقیم یا غیرمستقیم به ایجاد این وضعیت منجر شوند:
- ضربه یا شکستگی: ضربه به انگشت یا دست، بهویژه در ناحیه مفصلها، ممکن است باعث ایجاد آسیبهای درونی مانند پارگی تاندون یا آسیب به غلاف آن شود.
- کشیدگی تاندونها: فشار یا کشش بیش از حد به تاندونها میتواند باعث آسیب به بافتها و منجر به التهاب و ضخیم شدن آنها شود.
افرادی که قبلاً آسیبهایی مانند شکستگی یا ضربه به انگشتها و دستها داشتهاند، بیشتر در معرض این نوع مشکلات قرار دارند.
بیماریهای زمینهای
برخی بیماریها و مشکلات زمینهای میتوانند احتمال بروز انگشت ماشهای را افزایش دهند. این بیماریها باعث التهاب در تاندونها و مفاصل میشوند که بهطور غیرمستقیم میتوانند به ایجاد انگشت ماشهای منجر شوند. از مهمترین بیماریهای زمینهای میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
دیابت
بیماری دیابت یکی از عوامل خطر اصلی برای بروز انگشت ماشهای است. در دیابت، سطح بالای قند خون میتواند به اعصاب و بافتهای اطراف مفصلها آسیب بزند و التهابهایی را در تاندونها ایجاد کند. این التهابها میتوانند منجر به ضخیم شدن غلاف تاندونها و در نتیجه بروز مشکل انگشت ماشهای شوند. همچنین، دیابت میتواند توانایی بدن را برای ترمیم آسیبها کاهش دهد، که باعث افزایش خطر بروز چنین مشکلاتی میشود.
آرتریت روماتوئید
آرتریت روماتوئید انگشتان یک بیماری التهابی خودایمنی است که باعث التهاب در مفاصل و تاندونها میشود. این التهاب میتواند موجب آسیب به غلاف تاندونها شده و به بروز انگشت ماشهای منجر شود. همچنین، افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید معمولاً در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماریهای مفصلی و تاندونی هستند.
نقرس
نقرس نوعی آرتریت است که بهدلیل افزایش سطح اسید اوریک در خون ایجاد میشود و میتواند مفاصل را تحت تاثیر قرار دهد. این بیماری میتواند به التهاب تاندونها منجر شود و شرایطی مشابه انگشت ماشهای ایجاد کند.
سایر بیماریهای التهابی و متابولیک
بیماریهای دیگری مانند لوپوس، سندروم رینود، یا اختلالات متابولیک میتوانند بر بافتهای نرم اطراف مفاصل تاثیر بگذارند و خطر بروز انگشت ماشهای را افزایش دهند.
عوامل ژنتیکی و هورمونی
عوامل ژنتیکی و هورمونی نیز میتوانند در بروز انگشت ماشهای نقش داشته باشند. برخی افراد ممکن است بهطور طبیعی دارای ساختار بدنی یا استعداد ژنتیکی برای ابتلا به این مشکل باشند. بهعلاوه، تغییرات هورمونی در دوران بارداری یا یائسگی میتواند باعث ضعف در بافتهای نرم و افزایش التهاب در تاندونها شود، که این نیز میتواند به بروز انگشت ماشهای کمک کند.
سن و جنسیت
این بیماری بیشتر در زنان بالای 40 سال مشاهده میشود و احتمال بروز آن با افزایش سن بیشتر میشود. همچنین، افرادی که بهطور طبیعی دارای انعطافپذیری کمتر در مفاصل هستند، ممکن است بیشتر در معرض انگشت ماشهای قرار بگیرند.
علائم ایجاد انگشت ماشهای
علائم این اختلال معمولاً بهصورت تدریجی ظاهر میشوند و در ابتدا ممکن است خفیف باشند. با گذشت زمان و تداوم التهاب تاندون، شدت نشانهها افزایش پیدا میکند و عملکرد طبیعی دست تحت تأثیر قرار میگیرد. شناسایی زودهنگام علائم انگشت ماشه ای نقش مهمی در جلوگیری از پیشرفت مشکل دارد.
- درد در پایه انگشت: درد معمولاً در محل اتصال انگشت به کف دست احساس میشود و هنگام حرکت یا استفاده مداوم تشدید میگردد.
- سفتی و دشواری در حرکت انگشت:سفتی بهویژه پس از بیدار شدن از خواب یا استراحت طولانی دیده میشود و باز و بسته کردن انگشت را سخت میکند.
- قفل شدن یا صدای تق هنگام حرکت:در زمان خم یا صاف کردن انگشت، گیر کردن تاندون باعث ایجاد صدای تق یا قفل موقت میشود.
- تورم و حساسیت موضعی:التهاب تاندون میتواند باعث تورم قابل لمس و حساسیت در ناحیه درگیر شود که با فشار افزایش پیدا میکند.
- قرمزی و گرمی ناحیه انگشت:در مراحل پیشرفتهتر انگشت ماشهای، افزایش جریان خون موجب قرمزی و احساس گرما در اطراف مفصل میشود.
- نیاز به حمایت مکانیکی انگشت:در برخی بیماران استفاده از اسپلینت انگشت ماشه ای برای کاهش حرکت و کنترل التهاب توصیه میشود.
نشانهها انگشت ماشهای
نشانهها انگشت ماشهای معمولاً بهصورت تدریجی ظاهر میشوند و در ابتدا ممکن است خفیف باشند. با ادامه التهاب تاندون، شدت علائم افزایش پیدا میکند و حرکت طبیعی انگشت مختل میشود. شناسایی زودهنگام نشانهها نقش مهمی در پیشگیری از پیشرفت مشکل دارد.
-
درد در پایه انگشت: درد معمولاً در محل اتصال انگشت به کف دست احساس میشود و با حرکت تشدید میگردد.
-
سفتی انگشت: خشکی و سفتی بهویژه پس از بیدار شدن از خواب یا استراحت طولانی دیده میشود.
-
قفل شدن انگشت هنگام حرکت: انگشت ممکن است هنگام خم یا صاف شدن گیر کند و بهسختی آزاد شود.
-
شنیدن صدای تق: در زمان حرکت انگشت، صدای تق بهدلیل گیر کردن تاندون شنیده میشود.
-
تورم یا حساسیت موضعی: التهاب تاندون باعث تورم و حساسیت در ناحیه درگیر میشود.
راههای تشخیص انگشت ماشهای
تشخیص انگشت ماشهای بهطور معمول شامل تاریخچه پزشکی، معاینه فیزیکی، و در برخی موارد، آزمایشات تصویربرداری و آزمایشهای خون است. پزشک با استفاده از این روشها به تشخیص دقیق وضعیت میپردازد و ممکن است در مراحل مختلف بیماری از ابزارهای مختلف برای ارزیابی استفاده کند.
معاینه بالینی
پزشک ابتدا تاریخچه پزشکی شما را بررسی کرده و به علائم و نشانههای گزارششده توجه میکند. معاینه فیزیکی یکی از اولین مراحل تشخیص انگشت ماشهای است. در این مرحله، پزشک انگشت آسیبدیده را از نظر سفتی، درد و دامنه حرکتی بررسی میکند. این معاینه ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- بررسی سفتی انگشت: پزشک ممکن است انگشت را به آرامی حرکت دهد تا میزان سفتی یا محدودیت حرکتی را بررسی کند.
- ارزیابی درد: پزشک ممکن است فشار ملایمی به ناحیه پایه انگشت وارد کند تا میزان درد و حساسیت را ارزیابی کند.
- شنیدن صدای تقتق: یکی از ویژگیهای برجسته انگشت ماشهای این است که هنگام حرکت انگشت، صدای تق یا شکستن از داخل مفصل شنیده میشود. این صدا معمولاً ناشی از گیر کردن تاندون در غلاف خود است که بهطور ناگهانی آزاد شده و موجب حرکت انگشت میشود.
بررسی این علائم از اهمیت ویژهای برخوردار است، زیرا میتواند نشاندهنده پیشرفت بیماری و نیاز به درمان مناسب باشد.
آزمایشات تصویربرداری
در برخی موارد، پزشک ممکن است برای اطمینان از تشخیص صحیح و بررسی احتمال مشکلات دیگر، آزمایشات تصویربرداری تجویز کند. این آزمایشات میتوانند به پزشک در شناسایی علل دیگر درد و مشکلات مفصلی کمک کنند:
- تصویربرداری با اشعه ایکس (X-ray): اشعه ایکس معمولاً برای ارزیابی مشکلات استخوانی و شناسایی تغییرات غیرطبیعی در ساختار استخوانها مانند شکستگیها یا تغییرات مرتبط با آرتریت استفاده میشود. این روش برای تشخیص انگشت ماشهای مفید است، بهویژه برای رد کردن مشکلات استخوانی.
- MRI (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی): اگر پزشک مشکوک به التهاب شدید در تاندونها باشد، ممکن است MRI تجویز شود. MRI میتواند تصاویر دقیقتری از بافتهای نرم مانند تاندونها و غلافهای آنها فراهم کند و به تشخیص التهاب و آسیبهای بافتی کمک کند.
آزمایشهای التهابی خون
در صورتی که پزشک بخواهد اطمینان حاصل کند که انگشت ماشهای بهدلیل بیماریهای زمینهای مانند آرتریت روماتوئید یا سایر بیماریهای التهابی ایجاد نشده است، آزمایشهای خون میتواند به تشخیص کمک کند. آزمایشهای معمول برای ارزیابی التهاب شامل:
- آزمایش CRP (پروتئین واکنشی C): این آزمایش میزان التهاب در بدن را اندازهگیری میکند. افزایش سطح CRP میتواند نشاندهنده التهاب شدید در مفاصل یا تاندونها باشد.
- آزمایش ESR (سرعت رسوب گلبولهای قرمز): این آزمایش هم برای بررسی وجود التهاب در بدن استفاده میشود و ممکن است به تشخیص بیماریهای التهابی کمک کند.
- آزمایشهای خاص آرتریت روماتوئید: آزمایشهای خاص برای شناسایی آنتیبادیهای روماتوئید میتواند برای تشخیص آرتریت روماتوئید و سایر اختلالات خودایمنی مفید باشد.
بهترین روشهای درمان جراحی و غیرجراحی انگشت ماشهای
درمان انگشت ماشهای به شدت بیماری و وضعیت مفصل بستگی دارد. این بیماری ممکن است با درمانهای غیرجراحی در مراحل ابتدایی کنترل شود، اما در موارد شدیدتر یا پیشرفته، ممکن است به درمان جراحی نیاز باشد.
درمان غیرجراحی
در مراحل اولیه انگشت ماشهای، درمانهای غیرجراحی معمولاً مؤثر هستند و میتوانند به کاهش علائم و جلوگیری از پیشرفت بیماری کمک کنند. این درمانها شامل موارد زیر میشود:
استراحت و محدود کردن فعالیتها
یکی از اولین توصیهها برای درمان انگشت ماشهای، استراحت دادن به انگشت و محدود کردن فعالیتهایی است که باعث تشدید التهاب و فشار به مفصل میشوند. بهویژه فعالیتهای تکراری مانند تایپ کردن یا استفاده از ماوس باید کاهش یابند تا فشار اضافی به انگشت وارد نشود. استراحت میتواند به کاهش التهاب و تسکین درد کمک کند.
استفاده از اسپلینت
اسپلینت یا بریسهای مخصوص میتوانند به تثبیت مفصل انگشت کمک کرده و از حرکت غیرطبیعی آن جلوگیری کنند. این اسپلینتها معمولاً برای مدت زمانی خاص پوشیده میشوند تا از فشار و تحریک بیشتر تاندونها جلوگیری شود. این روش میتواند به کاهش التهاب و تسکین درد کمک کند.
داروهای ضد التهاب
داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن یا دیکلوفناک میتوانند به کاهش التهاب و درد انگشت کمک کنند. این داروها معمولاً بهصورت خوراکی یا موضعی (کرم یا ژل) مصرف میشوند. استفاده از این داروها میتواند علائم انگشت ماشهای را تسکین دهد و به فرد کمک کند تا بهبود یابد.
فیزیوتراپی
فیزیوتراپی میتواند به بهبود دامنه حرکتی انگشت و تقویت عضلات اطراف آن کمک کند. تمرینات کششی و تقویتی تحت نظر فیزیوتراپ میتوانند مفصل انگشت را تقویت کرده و از سفت شدن آن جلوگیری کنند. همچنین، فیزیوتراپی میتواند به تسکین درد و جلوگیری از بروز سفتی بیشتر کمک کند.
PRP (پلاسمای غنی از پلاکت)
پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) یک روش درمانی است که در آن از خون خود بیمار پلاسمای غنی از پلاکت استخراج میشود و به ناحیه آسیبدیده تزریق میشود. پلاکتها نقش کلیدی در فرآیند ترمیم بافتها دارند و میتوانند به ترمیم آسیبهای تاندونی و مفصلی کمک کنند.
اوزون تراپی (Ozone Therapy)
اوزون تراپی یک روش درمانی است که در آن گاز اوزون (O₃) به ناحیه آسیبدیده تزریق میشود. اوزون یک مولکول با خاصیت ضد التهابی قوی است و بهطور مستقیم در کاهش التهاب و بهبود گردش خون در ناحیه آسیبدیده کمک میکند.فواید اوزون تراپی شامل:
-
کاهش التهاب
-
تسریع در فرآیند ترمیم بافتها
-
بهبود جریان خون در ناحیه آسیبدیده
-
کاهش درد و سفتی در مفصلها و تاندونها
درمان جراحی
اگر درمانهای غیرجراحی مؤثر واقع نشوند و بیماری پیشرفت کند، ممکن است جراحی لازم باشد. درمان جراحی معمولاً شامل یکی از روشهای زیر است:
تزریق استروئید
در مواردی که التهاب شدید باشد و درمانهای دیگر پاسخ ندهند، تزریق استروئید و به ناحیه آسیبدیده میتواند به کاهش التهاب و تسکین درد کمک کند. این تزریق معمولاً بهصورت مستقیم در ناحیه غلاف تاندون انجام میشود و میتواند التهاب را کاهش داده و به بهبود حرکت انگشت کمک کند.
جراحی برای برطرف کردن گرفتگی
در صورتی که سایر درمانها مؤثر نباشند و انگشت ماشهای بهطور مداوم باعث قفل شدن انگشت شود، جراحی برای آزادسازی تاندونها از غلاف ممکن است ضروری باشد. در این جراحی، پزشک بهطور مستقیم غلاف تاندونها را برش داده و آن را آزاد میکند تا تاندون بهطور طبیعی و بدون مانع حرکت کند. این روش معمولاً به نتیجهای مؤثر و سریع در کاهش علائم منجر میشود.
درمان خانگی انگشت ماشهای
درمان خانگی میتواند به کاهش علائم و تسکین درد انگشت ماشهای کمک کند. برخی از روشهای خانگی مؤثر شامل موارد زیر هستند:
استراحت و کاهش فعالیت
استراحت دادن به انگشت و جلوگیری از انجام فعالیتهایی که موجب تشدید درد مفاصل انگشتان میشوند، از اولین گامهای درمان خانگی است. هرگونه فشار اضافی به انگشت باید کاهش یابد تا از التهاب و تشدید مشکل جلوگیری شود.
استفاده از کمپرس یخ
کمپرس یخ میتواند به کاهش التهاب و تسکین درد کمک کند. یخ را در یک حوله قرار داده و به مدت 15 تا 20 دقیقه روی انگشت قرار دهید. این کار میتواند التهاب را کاهش داده و به تسکین درد کمک کند.
انجام تمرینات کششی
تمرینات کششی ملایم انگشت میتوانند به بهبود دامنه حرکتی مفصل کمک کنند. با این حال، این تمرینات باید تحت نظر پزشک یا فیزیوتراپ انجام شوند تا از آسیب بیشتر جلوگیری شود. تمرینات کششی به کاهش سفتی انگشت و بهبود حرکت آن کمک میکنند.
ورزش برای درمان انگشت ماشهای
ورزشهای مناسب میتوانند به کاهش سفتی تاندون و بهبود حرکت انگشت کمک کنند. انجام منظم این تمرینها باعث افزایش انعطافپذیری و کاهش گیر کردن انگشت میشود. این حرکات باید بهآرامی و بدون ایجاد درد انجام شوند.
باز و بسته کردن آرام انگشت
- نحوه انجام: انگشت را بهآرامی خم کرده و سپس صاف کنید، این حرکت را چند بار تکرار کنید.
- چرا مفید است: به روان شدن حرکت تاندون کمک میکند و سفتی را کاهش میدهد.
کشش ملایم انگشت با دست مقابل
- نحوه انجام: با دست سالم، انگشت درگیر را بهآرامی به سمت عقب بکشید و چند ثانیه نگه دارید.
- چرا مفید است: باعث افزایش انعطافپذیری تاندون و کاهش خشکی میشود.
فشردن توپ نرم یا اسفنج
- نحوه انجام: توپ نرم را در کف دست بگیرید و بهآرامی فشار دهید، سپس رها کنید.
- چرا مفید است: به تقویت عضلات دست کمک میکند و فشار کنترلشدهای به تاندون وارد میشود.
صاف کردن انگشت روی سطح صاف
- نحوه انجام: کف دست را روی میز بگذارید و انگشت درگیر را بهآرامی صاف نگه دارید.
- چرا مفید است: به کاهش قفل شدن انگشت و بهبود دامنه حرکتی کمک میکند.
تمرین سر دادن انگشت
- نحوه انجام: انگشت را بهآرامی روی سطح صاف به جلو و عقب حرکت دهید.
- چرا مفید است: حرکت یکنواخت تاندون را بهبود میدهد و احتمال گیر کردن را کمتر میکند.
عوارض درمان نکردن انگشت ماشهای
درمان نکردن این مشکل میتواند باعث پیشرفت التهاب و اختلال پایدار در عملکرد انگشت شود. با گذشت زمان، علائم خفیف به مشکلات جدیتری تبدیل میشوند. رسیدگی بهموقع از بروز عوارض طولانیمدت جلوگیری میکند.
قفل شدن دائمی انگشت
ادامه گیر کردن تاندون ممکن است باعث قفل شدن ثابت انگشت شود. در این وضعیت، باز یا صاف کردن انگشت بدون کمک دست دیگر دشوار است.
افزایش درد و التهاب مزمن
التهاب مداوم موجب افزایش تدریجی درد در پایه انگشت میشود. این درد میتواند به حالت دائمی برسد و فعالیت روزانه را محدود کند.
کاهش دامنه حرکتی دست
محدود شدن حرکت انگشت باعث کاهش کارایی کلی دست میشود. انجام کارهایی مانند گرفتن اشیا یا نوشتن سختتر خواهد شد.
نیاز به درمان های تهاجمی تر
با پیشرفت بیماری، روشهای ساده دیگر پاسخگو نیستند. در این شرایط احتمال نیاز به درمانهای پیشرفتهتر افزایش پیدا میکند.
اختلال در فعالیتهای روزمره
کاهش عملکرد انگشت بر کار و زندگی روزانه تاثیر میگذارد. انجام امور ساده به زمان و تلاش بیشتری نیاز خواهد داشت.
برای انگشت ماشه ای به چه دکتری مراجعه کنیم؟
برای بررسی و درمان انگشت ماشهای مراجعه به پزشک متخصص ارتوپدی یا جراح دست اهمیت زیادی دارد. این پزشکان با ارزیابی دقیق وضعیت تاندونها میتوانند علت بروز مشکل را بهدرستی تشخیص دهند. در بسیاری از موارد، شناخت دقیق علت انگشت ماشه ای نقش مهمی در انتخاب روش درمان دارد. برخی بیماران این مشکل را با نام تریگر فینگر میشناسند که اصطلاح پزشکی همان عارضه است. مراجعه زودهنگام به پزشک باعث میشود روند درمان سادهتر و مؤثرتر انجام شود.
چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
در برخی موارد، علائم مشکلات انگشت ممکن است با استراحت بهبود پیدا کنند، اما همیشه اینطور نیست. تشخیص زمان مناسب مراجعه به پزشک نقش مهمی در جلوگیری از پیشرفت مشکل دارد.
- درد مداوم در انگشت:اگر درد بیش از چند روز ادامه داشت و با استراحت کاهش پیدا نکرد، بررسی تخصصی لازم است.
- قفل شدن مکرر انگشت:گیر کردن یا قفل شدن انگشت هنگام حرکت میتواند نشانه انگشت ماشهای باشد که نیاز به ارزیابی دارد.
- کاهش دامنه حرکتی:زمانی که باز و بسته کردن انگشت دشوار میشود، مراجعه به پزشک توصیه میشود.
- تورم یا قرمزی قابلتوجه:وجود تورم یا تغییر رنگ میتواند نشاندهنده التهاب فعال در ناحیه باشد.
- عدم پاسخ به درمانهای اولیه:در صورتی که روشهای ساده مؤثر نباشند، شروع بهموقع درمان انگشت ماشهای اهمیت زیادی دارد.
برای انگشت ماشهای به چه دکتری مراجعه کنیم؟
برای بررسی و درمان انگشت ماشهای مراجعه به پزشک متخصص ارتوپدی یا جراح دست اهمیت زیادی دارد. این پزشکان با ارزیابی دقیق وضعیت تاندونها میتوانند علت بروز مشکل را بهدرستی تشخیص دهند. در بسیاری از موارد، شناخت دقیق علت انگشت ماشه ای نقش مهمی در انتخاب روش درمان دارد. برخی بیماران این مشکل را با نام تریگر فینگر میشناسند که اصطلاح پزشکی همان عارضه است. مراجعه زودهنگام به پزشک باعث میشود روند درمان سادهتر و مؤثرتر انجام شود.
جمعبندی
انگشت ماشهای یک اختلال شایع است که بهدلیل التهاب یا ضخیم شدن تاندونها ایجاد میشود و موجب گیر کردن آنها در غلاف خود میشود. این وضعیت علائمی مانند درد، سفتی، صدای تق یا قفل شدن انگشت و انتفاخ را به همراه دارد. درمانهای غیرجراحی مانند استراحت، استفاده از اسپلینت، داروهای ضد التهاب و فیزیوتراپی برای مراحل اولیه مؤثر هستند، در حالی که در صورت عدم بهبود، جراحی میتواند کمککننده باشد.
کلینیک دکتر یزدانی با استفاده از روشهای درمانی بهروز و تخصص در طب فیزیکی، میتواند به بهبود وضعیت انگشت ماشهای کمک کند. اگر علائم انگشت ماشهای را تجربه میکنید، مراجعه به این کلینیک میتواند راهی مؤثر برای درمان و بهبود عملکرد انگشتان شما باشد.
