شکستگی مچ پا :از علائم تا درمان

علت شکستگی مچ پا

شکستگی مچ پا یکی از آسیب‌های رایج است که ممکن است به دلیل ضربه یا فشار زیاد به مچ پا ایجاد شود. این آسیب‌ها معمولاً در اثر تصادفات، زمین خوردن یا فعالیت‌های ورزشی رخ می‌دهند. درک علت‌های مختلف می‌تواند در پیشگیری و درمان بهتر این آسیب‌ها کمک کند.

زمین خوردن یا لغزش

یکی از رایج‌ترین علت‌ها، زمین خوردن یا لغزش است که می‌تواند فشار زیادی به مچ پا وارد کند و باعث شکستگی شود. در هنگام حرکت بر روی سطوح لغزنده یا ناهموار این خطر بیشتر است.

تصادف‌های رانندگی

در تصادفات خودرو، فشار و ضربه‌های ناشی از تصادف می‌تواند باعث شکستگی استخوان‌های مچ پا شود. این نوع آسیب‌ها معمولاً جدی‌تر و همراه با آسیب‌های دیگر هستند.

فعالیت‌های ورزشی

ورزش‌هایی که نیاز به دویدن، پریدن و تغییرات سریع جهت دارند، مانند فوتبال یا بسکتبال، ممکن است باعث پیچ خوردگی یا شکستگی مچ پا شوند. این آسیب‌ها معمولاً در افراد فعال ورزشی شایع‌تر است.

استفاده از کفش‌های نامناسب

پوشیدن کفش‌های نامناسب یا با پاشنه‌های بلند می‌تواند موجب کاهش ثبات و پایداری مچ پا شود. این وضعیت می‌تواند خطر زمین خوردن و شکستگی مچ پا را افزایش دهد.

مشکلات ساختاری مچ پا

افرادی که از مشکلات ساختاری مانند پای صاف یا پیچ خوردگی‌های مکرر رنج می‌برند، بیشتر در معرض شکستگی مچ پا هستند. این مشکلات باعث کاهش ثبات مفصل مچ می‌شوند.

ضعف عضلانی یا عدم تعادل

ضعف در عضلات پا یا عدم تعادل می‌تواند قدرت حمایتی مچ پا را کاهش داده و آن را مستعد آسیب کند. این ضعف معمولاً در افرادی با فعالیت بدنی کم مشاهده می‌شود.

سالمندی

افراد مسن به دلیل کاهش تراکم استخوان‌ها و ضعف عضلات بیشتر در معرض شکستگی مچ پا هستند. این کاهش قدرت استخوانی باعث می‌شود که حتی آسیب‌های کوچک به مچ پا منجر به شکستگی شوند.

فرم رزرو نوبت

علائم بیشتر شکستگی مچ پا

شکستگی مچ پا می‌تواند با علائم متعددی همراه باشد که به شدت آسیب و نوع شکستگی بستگی دارد. علاوه بر درد مچ پا و ورم مچ پا، تغییرات ظاهری و ناتوانی در حرکت دادن مچ پا از جمله علائم شایع است. در اینجا به علائم دیگری که ممکن است در نتیجه شکستگی ظاهر شوند، اشاره می‌کنیم.

شنیدن صدای ترکیدن یا شکستگی

در هنگام وقوع شکستگی، ممکن است صدای ترکیدن یا شکستگی استخوان شنیده شود. این صدا معمولاً ناشی از شکستن یا جابه‌جایی استخوان‌ها است.

تغییر شکل مچ پا

در صورت شکستگی شدید، مچ پا ممکن است به‌طور قابل توجهی تغییر شکل دهد. استخوان‌ها ممکن است از جای خود جابه‌جا شده و باعث ایجاد برآمدگی یا انحراف در مچ شوند.

عدم توانایی در ایستادن یا راه رفتن

افراد ممکن است نتوانند بر روی پای آسیب‌دیده ایستاده یا راه بروند. این علائم به دلیل درد شدید و آسیب به بافت‌های اطراف استخوان است.

افزایش دمای ناحیه آسیب‌دیده

ناحیه آسیب‌دیده ممکن است دچار التهاب و افزایش دما شود. این علامت معمولاً به‌دلیل خونریزی داخلی و پاسخ التهابی بدن به آسیب است.

حساسیت بالا به لمس

 ناحیه شکستگی ممکن است بسیار حساس به لمس باشد و حتی فشار کمی می‌تواند درد شدیدی را ایجاد کند. این حساسیت نشانه‌ای از آسیب به بافت‌ها و استخوان‌ها است.

بهترین متخصص پا درد در تهران

روش‌های تشخیص پیچ خوردگی مچ پا توسط پزشک

پزشک برای تشخیص پیچ خوردگی مچ پا از چندین روش مختلف استفاده می‌کند تا نوع و شدت آسیب را ارزیابی کند. این روش‌ها به تشخیص دقیق‌تر و انتخاب درمان مناسب کمک می‌کنند. علاوه بر معاینه فیزیکی و آزمایش‌های تصویربرداری، برخی روش‌های دیگر نیز برای بررسی بیشتر وضعیت مچ پا وجود دارد.

1. رادیوگرافی : این آزمایش برای شناسایی شکستگی‌ها و آسیب‌های استخوانی در ناحیه مچ پا انجام می‌شود.
    
2. سی‌تی‌اسکن : در صورتی که آسیب پیچیده باشد، سی‌تی‌اسکن برای بررسی دقیق‌تر شکستگی‌ها و آسیب‌های داخلی استفاده می‌شود.
    
3. آزمایشات اولتراسوند: این روش برای ارزیابی آسیب‌های بافت نرم، مانند رباط‌ها و تاندون‌ها استفاده می‌شود.
4. آزمایش‌های کشش و مقاومت: رباط‌ها و تاندون‌ها فشار وارد می‌ شود تا میزان کشش و مقاومت آن‌ها را بررسی کند
    
5. MRI (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی): MRI برای شناسایی آسیب‌های بافت نرم مانند رباط‌ها، تاندون‌ها و مفاصل به‌کار می‌رود. این روش به‌ویژه در شناسایی آسیب‌های عمیق‌تر مفید است.
    
6. آزمایش‌های عصبی: در مواردی که آسیب به اعصاب ناحیه مچ پا مشکوک باشد، است تست‌های عصبی مانند ارزیابی احساسات یا حرکت.

مشاوره رایگان

راه‌های درمان شکستگی مچ پا

درمان شکستگی مچ پا بسته به شدت آسیب و نوع شکستگی متفاوت است. برای شکستگی‌های خفیف، روش‌های غیرجراحی مانند گچ‌گیری یا آتل‌گیری کافی است، اما در شکستگی‌های جابه‌جا شده درمان شکستگی مچ پا معمولاً به جراحی نیاز دارد. انتخاب روش مناسب باید بر اساس معاینه تخصصی و تصویربرداری انجام شود.

درمان‌های غیرجراحی شکستگی مچ پا

در مواردی که شکستگی مچ پا بدون جابه‌جایی شدید باشد، درمان‌های غیرجراحی اولویت دارند و هدف آن‌ها تثبیت استخوان و کاهش علائم شکستگی مچ پا است.

1. گچ‌ گیری و استراحت: در این روش مچ پا برای چند هفته بی‌حرکت می‌شود که استخوان‌ها در موقعیت صحیح جوش بخورند.
2. استفاده از آتل یا بریس: آتل یا بریس باعث تثبیت مفصل شده و فشار اضافی را از روی ناحیه شکستگی مچ پا برمی‌دارد.
3. داروهای ضد درد و التهاب: داروها به کاهش درد و تورم ناشی از شکستگی مچ پا کمک می‌کنند و تحمل دوره درمان را آسان‌تر می‌کنند.
4. فیزیوتراپی: پس از تثبیت استخوان، تمرینات تخصصی به بازگشت دامنه حرکتی و قدرت عضلانی کمک می‌کنند.

درمان‌های جراحی شکستگی مچ پا

در شکستگی‌های ناپایدار یا چندتکه، درمان شکستگی مچ پا از طریق جراحی انجام می‌شود که استخوان‌ها به شکل دقیق در جای خود تثبیت شوند.

1. جراحی باز و فیکساسیون داخلی : در این روش استخوان‌های جابه‌جا شده با پیچ و پلاک در موقعیت آناتومیک ثابت می‌شوند.
2. جراحی بسته: پزشک بدون ایجاد برش بزرگ، استخوان را در جای صحیح قرار می‌دهد و سپس آن را ثابت می‌کند.
3. جراحی ترمیم رباط و تاندون: اگر همراه با شکستگی مچ پا پارگی رباط وجود داشته باشد، ترمیم بافت نرم نیز انجام می‌شود.
4. فیزیوتراپی پس از جراحی: بازتوانی تخصصی پس از جراحی برای پیشگیری از خشکی مفصل و بازیابی عملکرد طبیعی ضروری است.

علت و درمان پیچ خوردگی و آسیب در مچ پا

مراقبت‌های بعد از شکستگی مچ پا

مراقبت‌های مناسب پس از شکستگی مچ پا نقش حیاتی در فرآیند بهبودی و جلوگیری از عوارض بلندمدت دارند. این مراقبت‌ها شامل رعایت دستورات پزشک، استراحت و فیزیوتراپی برای بازگرداندن قدرت به مچ پا است. توجه به این نکات می‌تواند به سرعت و به‌طور کامل بهبود وضعیت مچ پا کمک کند.

1. استراحت و عدم فشار بر مچ پا: برای جلوگیری از آسیب بیشتر، باید از فعالیت‌های سنگین و فشار به مچ پا خودداری کرده و در دوره نقاهت استراحت کنید.
    
2. گچ‌گیری و استفاده از آتل: در صورت تجویز پزشک، باید گچ‌گیری یا آتل را به‌طور کامل استفاده کنید تا استخوان‌ها در موقعیت صحیح قرار گیرند و ترمیم شوند.
    
3. مصرف داروهای ضد درد و ضد التهاب: داروهای مسکن و ضد التهاب می‌توانند به کاهش درد و تورم کمک کنند و فرآیند بهبودی را تسریع کنند.
    
4. فیزیوتراپی و تمرینات تقویتی: پس از برداشتن گچ، فیزیوتراپی برای تقویت عضلات و بهبود حرکت مفصل مچ پا ضروری است تا از مشکلات حرکتی جلوگیری شود.
    
5. مراقبت از زخم‌ها و جلوگیری از عفونت: در صورت انجام جراحی، باید زخم‌ها را تمیز نگه دارید و از عفونت جلوگیری کنید تا روند بهبودی بدون مشکل پیش برود.

نتیجه‌ گیری

مراقبت‌های صحیح پس از شکستگی مچ پا می‌توانند به بهبودی سریع‌تر و جلوگیری از عوارض طولانی‌مدت کمک کنند. انتخاب روش درمانی مناسب، چه غیرجراحی و چه جراحی، بسته به شدت آسیب می‌تواند تأثیر زیادی در روند بهبودی داشته باشد. فیزیوتراپی و استراحت از جمله مهم‌ترین اقدامات پس از شکستگی هستند. رعایت دقیق دستورات پزشک و پیگیری مراقبت‌های لازم می‌تواند شما را به فعالیت‌های روزمره‌تان بازگرداند.