سرخوردگی مهرهٔ کمر چیست؟
سرخوردگی مهره کمر (اسپوندیلولیستزیس) یکی از عارضههای ستون فقرات است که بر مهرههای کمری ستون فقرات اثر میگذارد. انواع، علت، علائم و درمان سرخوردگی مهره کمر، درمان قطعی لغزندگی مهره کمر، هزینه جراحی سرخوردگی مهره کمر و عوارض آن، درمان جابجایی مهره کمر بدون جراحی و کاهش کمردرد به ویژه کمر درد سمت راست موضوعاتی هستند که در ادامه به آن ها خواهیم پرداخت.
این بیماری باعث میشود یکی از مهرههای کمری روی مهره پایینی به سمت جلو بلغزد. این عارضه دردناک خوشبختانه در اکثر موارد به کمک روشهای جراحی و یا غیرجراحی قابل درمان است. همچنین میتوان با انجام حرکتهای اصلاحی و تمرینهای خاص از بروز سرخوردگی مهره کمر پیشگیری کرد.
آیا لغزندگی مهره کمر خطرناک است؟
لغزندگی مهره کمر همیشه خطرناک نیست، اما در صورتِ پیشرونده بودن یا ایجاد فشار روی عصب میتواند به درد تیرکشنده، بیحسی پا و حتی ضعف عضلانی منجر شود. اگر لغزندگی مهره کمر با علائم هشدار مانند بیاختیاری، بیحسی ناحیه زینِسواری یا افت قدرت پا همراه شود، وضعیت اورژانسی است و باید سریع ارزیابی شود. در درجات خفیف تا متوسط، لغزندگی مهره کمر معمولاً با فیزیوتراپی، اصلاح الگوی حرکتی، کنترل التهاب و تمرینهای تقویتیِ میانتنه قابلِ مدیریت است. نادیدهگرفتن لغزندگی مهره کمر یا انجام فعالیتهای پرفشار بدون تکنیک درست میتواند ناپایداری را بیشتر کند و ریسک نیاز به جراحی را بالا ببرد. جمعبندی اینکه تشخیص بهموقع و پایبندی به برنامهی درمانی، خطرات لغزندگی مهره کمر را بسیار کم میکند و شانس بازگشت ایمن به فعالیتهای روزانه را بالا میبرد.
علائم سرخوردگی مهرهٔ کمر
بعضی افراد با وجود سرخوردگی مهرهٔ کمر هیچ علامتی ندارند و فقط بهصورت اتفاقی در عکسبرداری متوجه آن میشوند. اما وقتی علائم ظاهر میشود، معمولاً درد کمر شایعترین نشانه است؛ دردی که شبیه کشیدگی عضلات یا رگبهرگ شدن احساس میشود. اگر مهرهی لغزیده به عصب فشار بیاورد، درد میتواند به پا تیر بکشد و همراه با بیحسی یا گزگز باشد.
- کمردرد مداوم: درد مبهم یا تیرکشنده در پایین کمر که با فعالیت بیشتر میشود.
- احساس گرفتگی یا اسپاسم عضلات پشت ران: سفتی همسترینگ باعث کوتاه شدن گام و راهرفتن با زانوهای کمی خمیده میشود.
- دردی که به باسن یا پا تیر میکشد: فشار مهره روی عصب میتواند درد را تا پشت پا منتشر کند.
- بیحسی یا گزگز پا: آسیب یا فشار روی عصب، باعث مورمور شدن یا ضعف عضلانی میشود.
- کاهش توان ایستادن یا راهرفتن طولانی: درد و ضعف باعث میشود فرد نتواند مدت زیادی روی پا بایستد.
- سفتی و محدودیت حرکت در کمر: خم شدن، چرخیدن یا صاف ایستادن سختتر میشود.
- افزایش درد هنگام بلند کردن اجسام: فشار اضافه روی مهرهی لغزیده علائم را تشدید میکند.
انواع سرخوردگی مهره کمر
سرخوردگی یا لغزندگی مهره، انواع مختلفی دارد که هرکدام، بسته به شدت درمان متفاوتی دارند. در ادامه انواع رایج سرخوردگی مهره کمر را بررسی میکنیم:
سرخوردگی مهره کمر نوع 1 (اسپوندیلولیستزیس)
سرخوردگی نوع 1 که سرخوردن مهره کمر (اسپوندیلولیستزیس) دیسپلاستیک نامیده میشود، پیآمد نقص مادرزادی یکی از دو مفصل فاست L5 زیرین یا خاجی فوقانی یا هر دو آنها است که با سر خوردن تدریجی مهره L5 همراه میشود.

سرخوردگی مهره کمر نوع 2
سرخوردگی مهره ایسکمیک یا اسپوندیلولیتیک که با آسیبدیدگی پارس بین مفصلی (پارس اینترآرتیکولاریس) همراه است، بیشترین اهمیت بالینی را برای بیماران زیر 50 سال دارد. چنانچه نقص پارس مشخص شود، اما سرخوردگی مشاهده نشود، از عارضه با اصطلاح اسپوندیلوز یاد میشود. چنانچه یک مهره رو به جلو روی مهره دیگر در جهت افقی لغزیده باشد، عارضه اسپوندیلولیستزیس خواهد بود.
سرخوردگی مهره نوع 2 را میتوان به سه زیرگروه تقسیم کرد:
نوع 2 A:
این گونه، که در میان مردان شیوع بسیار بالاتری دارد، گاهی سرخوردگی مهره فشاری یا لیتیک نامیده میشود و در اکثر موارد پیآمد شکستگیهای مکرر بسیار ریز ناشی از کشش بیش از حد است. این عارضه را میتوان “شکستگی فشاری یا استرسی” پارس نیز نامید.

نوع 2 B:
این گونه نیز از شکستگی جزئی پارس بین مفصلی نشأت میگیرد. اما تفاوت آن با گونه نخست این است که پارس سالم باقی میماند، ولی در حین پر شدن شکستگیها با استخوان جدید در حالت کشش بیش از حد قرار میگیرد.

نوع 2 C:
این گونه بسیار نادر است و شکستگی حاد و ناگهانی پارس بین مفصلی منجر به آن میشود. انجام تصویربرداری هستهای برای اطمینان از صحت تشخیص ضروری است.

سرخوردگی مهره کمر نوع 3
این گونه سرخوردگی دژنراتیو و به عبارتی ناشی از سایش و فرسایش مکرر است و نتیجه فرسایش مفصلهای فاست کمری محسوب میشود. تغییر در این مفصلها جابجایی مهره کمر رو به جلو یا عقب را ممکن میسازد. این نوع سرخوردگی غالباً در سالمندان مشاهده میشود. پارس بین مفصلی در سرخوردگی مهره فرسایشی صدمه نمیبیند و لغزش مهره هیچگاه بیش از 30 درصد نمیشود.

سرخوردگی مهره کمر نوع 4
سرخوردگی مهره تروماتیک (ناشی از وارد شدن ضربه) از شکستگی حاد بخش پسین (پدیکول یا پایه مهره، لامینا یا تیغه و یا فاست) نشأت میگیرد و صدمه دیدن پارس بین مفصلی نقشی در آن ندارد.

سرخوردگی مهره کمر نوع 5
سرخوردگی مهره آسیبشناختی (پاتولوژیک) به دلیل ضعف ساختاری استخوان در اثر بیماریهایی مانند وجود تومور یا دیگر اختلالهای استخوانی رخ میدهد.

دلایل شایع سرخوردگی مهرهٔ کمر
سرخوردگی مهرهٔ کمر معمولاً زمانی رخ میدهد که یکی از مهرهها ضعف پیدا کند یا ساختارهای نگهدارندهی آن نتوانند فشار وارده را تحمل کنند. این مشکل میتواند در اثر فرسایش مفاصل، آسیبهای ناگهانی یا حتی عادات اشتباه در طول سالها ایجاد شود. شناخت علت دقیق، به انتخاب بهترین روش درمان کمک میکند و از پیشرفت لغزش جلوگیری میشود.
فرسایش و آرتروز مفاصل ستونفقرات
با افزایش سن، مفاصل کوچک پشت مهرهها ضعیف میشوند و دیگر نمیتوانند مهره را بهخوبی سرِ جای خود نگه دارند؛ بههمین دلیل مهره بهتدریج روبهجلو میلغزد.
نقص یا پارگی در پایهی مهره (ایسمیک اسپوندیلولایز)
گاهی پایهی مهره بهدلیل فعالیت زیاد، ورزشهای سنگین یا ضربه دچار ترک یا پارگی میشود و به مهره اجازهی لغزش میدهد.
ضربه و آسیبهای شدید کمر
حوادث ورزشی، سقوط یا تصادفات میتوانند مهره را از جای خود تکان دهند و باعث سرخوردگی ناگهانی شوند.
ضعف مادرزادی در ساختار مهرهها
برخی افراد از کودکی مفاصل یا استخوانهای ضعیفتری دارند که در نوجوانی یا بزرگسالی زمینهی سرخوردگی مهره را فراهم میکند.
کارهای سنگین و بلند کردن اجسام بهصورت غلط
حرکتهای تکراری و فشار زیاد روی ستونفقرات به مرور باعث شل شدن مفاصل و سرخوردگی تدریجی مهره میشود.
اسپاسم و ضعف طولانیمدت عضلات کمر
وقتی عضلات عمقی کمر ضعیف باشند، ستونفقرات حمایت کافی ندارد و فشارهای روزمره راحتتر باعث لغزش مهره میشوند.
تشخیص سرخوردگی مهرهٔ کمر
برای این که مشخص شود سرخوردگی مهرهٔ کمر علت درد و علائم شماست یا مشکل دیگری وجود دارد، پزشک باید یک ارزیابی کامل انجام دهد. در ابتدامعاینهی دقیق انجام میشود و سپس، برای تأیید مرحلهٔ لغزش مهره و تصمیمگیری دربارهی درمانِ قطعیِ لغزندگیِ مهرهٔ کمر، روشهای تصویربرداری تجویز میشوند.این بررسیها کمک میکنند میزان لغزش مهره نسبت به مهرهٔ پایینی مشخص شود و بر اساس همان مقدار، شدت عارضه درجهبندی گردد.
- معاینهٔ فیزیکی ستون فقرات: پزشک میزان درد، حساسیت، دامنهی حرکتی و گرفتگی عضلات کمر را بررسی میکند تا به محل درگیری برسد.
- رادیو گرافی: عکس سادهی کمر، میزان جلو آمدن مهره نسبت به مهرهٔ پایینی را نشان میدهد و برای درجهبندی استفاده میشود.
- ام آر آی : برای بررسی فشار روی عصب، بررسی دیسکها و شناسایی التهاب یا آسیب بافت نرم کاربرد دارد.
- سی تی اسکن: وقتی نیاز به دید دقیقتر از ساختار استخوان باشد، سیتیاسکن استفاده میشود و جزئیات بیشتری از مهرهها نشان میدهد.
- درجهبندی سرخوردگی مهرهها: لغزش مهره بر اساس درصد حرکت آن روی مهرهٔ زیرین به پنج درجه تقسیم میشود و همین درجهها مسیر درمان را مشخص میکنند.
درمانِ قطعیِ لغزندگیِ مهرهٔ کمر
برای رسیدن به درمانِ قطعیِ لغزندگیِ مهرهٔ کمر لازم نیست همیشه سراغ جراحی برویم؛ بیشتر افراد با درمانهای سادهتر و غیرجراحی کاملاً بهتر میشوند. فقط یک نکته مهم وجود دارد: برخلاف تصور خیلیها، جا انداختنِ سرخوردگیِ مهرهٔ کمر با ماساژ یا فشار دستی اصلاً ممکن نیست و حتی میتواند خطرناک باشد. هدف درمان این است که درد کم شود، عصبها تحت فشار نباشند و مهرهها دوباره بیثبات نشوند.
درمانهای غیرجراحی
فیزیوتراپی و تمرینهای تخصصی
فیزیوتراپی باعث کم شدن درد و گرفتگی میشود و تمرینها به تقویت عضلات کمر کمک میکنند تا مهرهها محکمتر سرِ جای خود بمانند.
داروها و تزریقهای ضدالتهاب
وقتی درد شدید باشد، پزشک دارو یا تزریقهای کمکی میدهد تا التهاب کم شود و بیمار بتواند راحتتر حرکت کند یا فیزیوتراپی را ادامه دهد.
کمربند طبی یا بریس
استفادهٔ کوتاهمدت از بریس، حرکت اضافی مهره را کم میکند و به آرام شدن درد کمک میکند. استفادهٔ طولانیمدت پیشنهاد نمیشود.
اصلاح سبک زندگی و نحوهٔ نشستن و بلند کردن اجسام
یاد گرفتن روش صحیح نشستن، کار کردن پشت میز، خم شدن و بلند کردن وسایل کمک میکند فشار کمر کمتر شود و مشکل بدتر نشود.
درمانهای جراحی
جراحی تثبیت مهرهها (فیوژن)
در این روش مهرههای لغزیده با پیچ و پلاک محکم میشوند تا دیگر تکان نخورند و عصبها تحت فشار نباشند.
جراحی برای برداشتن فشار از روی عصب (دکامپرشن)
اگر عصب خیلی تحت فشار باشد و پا بیحس یا ضعیف شده باشد، پزشک بخشی از استخوان یا بافت اضافی را برمیدارد تا فشار کم شود.
جراحی ترکیبی (دکامپرشن + فیوژن)
در بعضی افراد، هم باید فشار از روی عصب برداشته شود و هم مهرهها محکم شوند تا درد دوباره برنگردد.
جراحی در سرخوردگیهای خیلی شدید
وقتی میزان لغزش خیلی زیاد باشد یا بیمار علائم عصبی شدید داشته باشد، جراحی بهترین انتخاب است تا مهرهها ثابت شوند و آسیب بیشتری به عصب نرسد.
درمان خانگی سرخوردگی مهره کمر
درمان سرخوردگی مهره و درمان قطعی لغزندگی مهره کمر در کلینیک دکتر یزدانی از طریق روشهای بدون جراحی انجام میشود. این درمانها علاوه بر هزینه کم، بازدهی بیشتری دارند. بهطورکلی روند درمان برای جابهجایی مهرههای کمر ابتدا با روشهای بدون جراحی و کمتهاجمی صورت میگیرد. این روش ها در ادامه به اختصار توضیح داده شده اند.
سرخوردگی مهره کمر وقتی رخ میکند که یک مهره روی مهره زیرین کمی بهسمت جلو میلغزد. در بسیاری از مواردِ لغزندگی مهره کمر میتوان با مراقبتهای خانگیِ درست، درد را کاهش داد و از تشدید علائم پیشگیری کرد. این راهکارها جای تشخیص و درمان تخصصی را نمیگیرند، اما اجرای مداومشان به پایداری ستونفقرات و کنترل علائمِ سرخوردگی مهره کمر کمک میکند.
استراحتِ نسبی و مدیریت فعالیت
در ۴۸–۷۲ ساعت اولِ تشدید دردِ سرخوردگی مهره کمر، فعالیتهای سنگین را کم کن اما استراحت مطلق نکن. پیادهرویِ سبک جریان خون را بهتر میکند و به بهبود لغزندگی مهره کمر کمک غیرمستقیم میدهد. از حرکات پرشی، چرخشهای ناگهانی و خمشدن عمیق بپرهیز. بازگشت تدریجی به فعالیت، خطر شعلهوریِ علائمِ سرخوردگی مهره کمر را کم میکند.
سرما/گرمادرمانی هوشمند
در ۲۴–۴۸ ساعتِ اول flair، کمپرسِ سرد ۱۰–۱۵ دقیقهای برای کاستن از التهابِ مرتبط با لغزندگی مهره کمر مفید است. پس از فروکش التهاب، گرمای ملایم سفتی عضلاتِ اطرافِ سرخوردگی مهره کمر را کاهش میدهد. تناوب سرما و گرما را با توجه به پاسخ بدن تنظیم کن. پوست را محافظت کن تا سوختگی یا سرمازدگی رخ ندهد.
بریس کمریِ نرم (در کوتاهمدت)
بریسِ نرم میتواند به ثبات نسبی کمک کند و دردِ سرخوردگی مهره کمر را در فاز حاد کمتر کند. استفاده should-be کوتاهمدت باشد تا عضلاتِ میانتنه تنبل نشوند. همزمان تمریناتِ تقویتی را اجرا کن تا وابستگی به بریس در لغزندگی مهره کمر ایجاد نشود. اندازه و فیتِ درست، کلید اثرگذاری و راحتی است.
تمریناتِ ملایم همسترینگ و میانتنه
کششِ آرامِ همسترینگ، فشار پایینکمر را در سرخوردگی مهره کمر کم میکند. پلِ کوتاه، تیلت لگنی و ددباگِ اصلاحشده، میانتنه را ایمن تقویت میکنند و به کنترل لغزندگی مهره کمر کمک میکنند. هر حرکت را بدون درد و با نفسگیریِ عمیق انجام بده. کیفیت اجرای حرکت مهمتر از تعداد تکرار است.
اصلاح ارگونومیِ نشستن و ایستادن
ارتفاع صندلی را طوری تنظیم کن که زانوها کمی بالاتر از لگن قرار بگیرند و گودی کمر با بالشتک کوچک حمایت شود. هر ۳۰–۴۵ دقیقه از جا بلند شو و ۱–۲ دقیقه راه برو تا سرخوردگی مهره کمر تحریک نشود. هنگام ایستادن، وزن را بین دو پا تقسیم کن. در برداشتن اشیا، زانو را خم کن نه کمر؛ این عادتها به لغزندگی مهره کمر فشار کمتری وارد میکند.
خوابِ حمایتی و تغییر وضعیتها
به پهلو با بالشت بین زانوها بخواب تا چرخش لگن کم شود و دردِ سرخوردگی مهره کمر پایین بیاید. اگر طاقباز میخوابی، بالشت زیر زانو بگذار تا کشش کمر کمتر شود. از تشک بسیار نرم که باعث فرورفتن لگن میشود دوری کن. بلندشدن از تخت را رولگونه انجام بده تا لغزندگی مهره کمر تحریک نشود.
داروهای بدون نسخه با احتیاط
مسکنهای ساده و NSAIDها میتوانند درد و التهابِ مرتبط با سرخوردگی مهره کمر را موقت کاهش بدهند. دوز و تداخلات دارویی را طبق بروشور یا توصیه پزشک رعایت کن، مخصوصاً اگر بیماری زمینهای داری. دارو درمانِ ریشهایِ لغزندگی مهره کمر نیست، پس همزمان سبکزندگی و تمرین را ادامه بده. در صورت تداوم درد، ارزیابی تخصصی لازم است.
۸TENS خانگی (تحریکِ الکتریکیِ عصب از روی پوست)
دستگاه TENS با تنظیماتِ ملایم میتواند پیامهای دردِ سرخوردگی مهره کمر را کاهش دهد. الکترودها را طبق راهنمای معتبر روی نواحیِ بیخطر قرار بده و زمان استفاده را کوتاه و منظم نگه دار. اگر بیماری پوستی یا دستگاه قلبی داری، حتماً با متخصص مشورت کن. TENS جایگزین تمرین و اصلاح عادات در لغزندگی مهره کمر نیست.
مدیریت وزن و تغذیه با رویکرد ضدالتهاب
کاهش چند کیلو وزن، بارِ محوریِ وارد بر مهرهها را کم میکند و علائمِ سرخوردگی مهره کمر را سبکتر میسازد. الگوی غذاییِ سرشار از سبزی، پروتئینِ کمچرب، غلاتِ کامل و امگا-۳ میتواند التهابِ همراهِ لغزندگی مهره کمر را تعدیل کند. قندهای افزوده و فستفودها را محدود کن. هیدراتاسیونِ کافی عملکرد دیسکها و عضلات را حمایت میکند.
۱ پرهیز از حرکاتِ پرخطر و آموزشِ الگوی حرکتی
هایپراکستنشن کمر، ددلیف سنگینِ بدون تکنیک، درازونشستِ کلاسیک و پیچشهای ناگهانی میتوانند سرخوردگی مهره کمر را شعلهور کنند. بهجایش از هیپهینجِ کنترلشده، لانجِ پایدار و پرسِ دیواری استفاده کن. تکنیک صحیح در برداشتنِ بار به لغزندگی مهره کمر فشار کمتری وارد میکند. در صورت شک به بدترشدن علائم، حرکت را متوقف کن.
درمان دارویی
درد ناشی از سرخوردگی مهره را میتوان تا حد زیادی با دارو های غیرتجویزی تسکین داد اما شاید درمان قطعی لغزندگی مهره کمر برای شمت نباشد. بیمار میتواند از دو نوع داروی زیر برای درمان کمر درد استفاده کند:
- ضد درد: ضد دردها یا مسکنهایی مانند استامینوفن (تایلنول) به کنترل درد کمک میکنند.
- داروهای غیراستروئیدی ضد التهاب (NSAIDs): این دسته از داروها علاوه بر تکسین درد، التهاب (ورم) را نیز کاهش میدهند. انواع متفاوتی از این نوع دارو، برای مثال ایبوپروفن (ادویل)، آسپرین یا الیو را میتوان بدون نسخه از داروخانه تهیه کرد.
داروهای تجویزی
در صورت تاثیرگذار نبودن داروهای غیرتجویزی باید برای دریافت داروهای قویتر به پزشک مراجعه کرد.
- شلکنندههای عضلانی: در صورت تحمل کمردرد مزمن ناشی از گرفتگی عضلانی باید از شل کنندههای عضلانی متوقفکننده این انقباض دردناک استفاده کرد.
- عاملهای نوروپاتیک: پزشک برای تسکین درد اعصاب داروهایی را تجویز میکند که به طور گزینشی عصبها را هدف قرار میدهد. نورونتین و لیریکا دو نمونه از این گروه داروهای تجویزی هستند.
- مخدرها: پزشک در موارد بسیار شدید و صرفاً تحت نظارت دقیق خود برای تسکین درد مخدرهایی مانند مورفین یا کدئین را تجویز میکند.
پیاده روی برای سرخوردگی مهره کمر؟
بسیاری از بیماران میپرسند که آیا با وجود لغزندگی مهره، پیادهروی مجاز است یا خیر؟ پاسخ این است که پیادهروی ملایم روی سطح صاف و با کفش مناسب، یکی از بهترین راهها برای حفظ تحرک و جلوگیری از خشکی ستون فقرات است؛ اما باید از گامهای بلند و سرعت زیاد که باعث چرخش شدید لگن میشود، اکیداً خودداری کنید. در واقع پیادهروی اصولی، لیتِرِلی باعث تقویت عضلات اطراف مهرهها شده و فشار را از روی دیسکهای آسیبدیده برمیدارد. اگر هنگام راه رفتن دچار درد تیرکشنده در پاها شدید، بلافاصله متوقف شوید و با متخصص خود مشورت کنید، زیرا این نشانهای از فشار روی ریشههای عصبی است.
درمان گیاهی لغزندگی مهره کمر
اگرچه درمانهای گیاهی نمیتوانند مهره جابجا شده را به جای خود برگردانند، اما در کاهش التهاب عصبها و شل کردن اسپاسمهای عضلانی اطراف مهره بسیار موثر هستند. استفاده از این ترکیبات در کنار پروتکلهای درمانی کلینیک، لیتِرِلی روند بهبودی شما را سرعت میبخشد. برای درمان قطعی لغزندگی مهره کمر (در فاز مدیریت درد)، این گزینههای گیاهی توصیه میشوند:
- عصاره زردچوبه (کورکومین): این ماده یک ضدالتهاب طبیعی قدرتمند است که میتواند جایگزین مناسبی برای مسکنهای شیمیایی در دردهای مزمن باشد.
- روغن سیاهدانه: ماساژ موضعی با این روغن گرم، گردش خون را در ناحیه کمر افزایش داده و اسپاسمهای شدید اطراف مهره سرخورده را باز میکند.
- دمنوش زنجبیل: زنجبیل با مهار آنزیمهای التهابی، درد ناشی از فشار مهره بر اعصاب سیاتیک را به شکل محسوسی کاهش میدهد.
- پماد عصاره پنجه شیطان: این گیاه دارویی لیتِرِلی برای کاهش دردهای مفصلی و استخوانی شناخته شده است و سختی صبحگاهی کمر را از بین میبرد.
روشهای تزریقی برای درمان سرخوردگی مهره کمر
علاوه بر روشهای خانگی و دارو، روش های بسیار موثر و پایدارتری مانند تزریق استروئید، دیسکوژل و... وجود دارند که در ادامه این روش ها را باهم بررسی میکنیم:
تزریق استروئید در فضای اپیدورال
در این تزریق استروئیدها، که ضدالتهابهایی بسیار قوی هستند، مستقیماً به ریشه عصبی ملتهب فرستاده میشود. این تزریق یکی از درمانهای مدیریت درد است. معمولاً 2 یا 3 تزریق باید انجام شود، اما تزریق، با توجه به اثرهای جانبی احتمالی استروئید، نباید بیش از 3 بار تکرار شود. در تزریق استروئید در فضای اپیدورال گاهی داروی بیحسی نیز برای تسکین فوری و البته کوتاهمدت درد استفاده میشود تا بیمار تا زمان شروع تاثیرگذاری استروئید درد کمتری را تحمل کند.
تزریق در مفصل فاست
تزریق در مفصل فاست، که از آن با اصطلاح بلوک کردن فاست نیز یاد میشود، در صورتی سودمند خواهد بود که مفصلهای فاست مولد درد باشند. مفصلهای فاست ستون فقرات حرکت کردن را آسان میسازد و پایداری را افزایش میدهد. ملتهب شدن مفصلهای فاست منجر به بروز درد میشود. تزریق فاست مفصل را بیحس میکند و در نتیجه درد آرام میشود.
رادیوفرکوئنسی
در رادیوفرکوئنسی ریزوتومی از انرژی امواج رادیویی برای متوقف ساختن توانایی اعصاب منتقل کننده درد استفاده میشود. تاثیرگذاری این روش و تسکین درد حاصل از آن 9 ماه تا 3 سال طول میکشد، البته درد اکثر بیماران حدود یک سال تسکین مییابد. رادیوفرکوئنسی یکی از روشهای مدیریت درد است.
فیزیوتراپی
متخصص فیزیوتراپی در بخش فعال درمان تمرینهای گوناگونی را به منظور افزایش انعطافپذیری، قدرت، پایداری عضلههای مرکزی و افزایش دامنه حرکتی و آسان ساختن حرکت مفصلها به بیمار آموزش میدهد. برنامه درمانی فیزیوتراپی متناسب با شرایط بیمار و با در نظر گرفتن سابقه پزشکی و شرح حال وی طرحریزی میشود. بنابراین ممکن است تمرینهای مفید برای یک بیمار برای بیمار دیگر مناسب نباشد.
بیشتر بخوانید : بهترین کلینیک فیزیوتراپی در تهران کجاست؟
درمان سر خوردگی مهره کمر بدون جراحی
ماساژ بافت عمیق: در ماساژ به مشکل گرفتگی و کشش مزمن عضلانی یعنی مسائلی پرداخته میشود که احتمالاً در حین تنظیم مجدد بدن برای جبران سرخوردگی مهره ایجاد میشود. متخصص ماساژدرمانی سایش و فشار مستقیم را برای کاهش تنش و کشش بافتهای نرم کمر (رباطها، تاندونها، عضلهها) اعمال میکند.
گرما و سرما درمانی: متخصص فیزیوتراپی دو روش گرما و سرما درمانی را به طور متناوب به کار میگیرد. هدف از گرما درمانی رساندن خون بیشتر به ناحیه آسیب دیده است، چرا که با افزایش جریان خون، اکسیژن و مواد مغذی بیشتری نیز به آن بخش میرسد. به علاوه خون برای زدودن فراوردههای جانبی و مواد زائد حاصل از گرفتگی عضلانی نیز لازم است.
تحریک الکتریکی عصب از روی پوست (TENS): دستگاه TENS عضلهها را از طریق شدتهای متغیر و البته ایمن جریان برق تحریک میکند. گرفتگی عضلانی به کمک این روش کاهش و تولید اندورفین، یعنی مسکن طبیعی بدن، افزایش مییابد. دستگاه مورد استفاده متخصص فیزیوتراپی نسبتاً بزرگ است، اما میتوان این دستگاه را در اندازههای کوچکتر برای استفاده خانگی تهیه کرد. دستگاه TENS، چه کوچک باشد چه بزرگ، درمان کارآمدی را ارائه میدهد.
اولتراسوند: اولتراسوند به دلیل بهبود گردش خون در کاهش گرفتگی و اسپاسم عضلانی، ورم، سفتی و درد مؤثر است. در این روش امواج صوتی به عمق بافتهای عضلانی فرستاده میشود تا افزایش ملایم دما گردش خون و فرایند التیام را بهبود دهد.
بریس یا کمربند طبی: در بعضی موارد بستن بریس یا کمربند طبی برای محدود کردن حرکت ستون فقرات و پیشگیری از بروز علائم توصیه میشود.
درمانهای جراحی برای لغزندگی مهره کمر
زمانی که درمانهای محافظهکارانه مانند فیزیوتراپی و ورزش پس از ۶ ماه موفق به کنترل درد نشوند، یا علائمی مثل بیحسی شدید و ضعف حرکتی در پاها ظاهر شود، جراحی ضرورت مییابد. هدف اصلی در جراحی، برداشتن فشار از روی رشتههای عصبی و تثبیت مهرههایی است که از جای خود لغزیدهاند تا از آسیبهای دائمی به نخاع جلوگیری شود. امروزه این جراحیها با تکنولوژیهای پیشرفته و دقت بسیار بالایی انجام میشوند.
جراحی لامینکتومی یا آزادسازی عصب
در این روش، بخشی از استخوان پشت مهره که باعث تنگی کانال و فشار روی اعصاب شده است، برداشته میشود تا فضای کافی برای ریشههای عصبی فراهم شود. این عمل بهویژه برای بیمارانی که از دردهای تیرکشنده در پاها و گرفتگی شدید هنگام راه رفتن رنج میبرند، بسیار موثر است.
فیوژن یا جوش دادن مهرهها
این روش استانداردترین جراحی برای لغزندگی مهره است که در آن دو مهره آسیبدیده با استفاده از پیچ و مهرههای مخصوص و گرافت استخوانی به یکدیگر متصل میشوند. هدف از فیوژن، متوقف کردن حرکت غیرطبیعی مهرهها و تبدیل آنها به یک استخوان واحد برای حذف کامل منشا درد است.
جراحی با تهاجم کم
در این تکنولوژی نوین، جراح به جای برشهای بزرگ، از طریق چندین برش کوچک و با استفاده از لولههای مخصوص و میکروسکوپ، عمل تثبیت مهره را انجام میدهد. از مزایای مهم این روش میتوان به کاهش چشمگیر خونریزی، درد کمتر بعد از عمل و بازگشت سریعتر بیمار به فعالیتهای روزمره اشاره کرد.
بیشتر بخوانید : گردنبند طبی چیست و چه کاربردی دارد؟
تفاوت جراحی باز و لیزری لغزندگی مهره کمر
بسیاری از بیماران در تالارهای گفتگو به دنبال عمل لیزری سرخوردگی مهره هستند تا از جراحی فرار کنند. اما واقعیت علمی چیست؟
جراحی لیزری
معمولاً برای درمان دیسک کمر (کاهش فشار دیسک) کاربرد دارد. در موارد لغزندگی مهره، لیزر به تنهایی نمیتواند مهرهای که جابهجا شده را تثبیت کند.
جراحی باز (فیوژن یا پیچ و مهره)
استاندارد طلایی درمان سرخوردگی مهره (بهویژه گرید ۲ به بالا) جراحی باز است. در این روش، جراح مهرهها را با پیچهای مخصوص فیکس میکند تا از لغزش بیشتر و آسیب به نخاع جلوگیری شود.
نکته دکتر یزدانی: فریب تبلیغات "جراحی لیزری لغزندگی" را نخورید. اگر مهره ناپایدار باشد، تنها راه درمان قطعی، فیکس کردن آن با جراحی باز یا روشهای نیمهتهاجمی معتبر است.
دوره نقاهت و بازه زمانی جوش خوردن مهره (فیوژن)
یکی از بزرگترین نگرانیها این است که: «چرا بعد از عمل لغزندگی مهره هنوز درد دارم؟»
باید بدانید که عمل جراحی پایان مسیر نیست، بلکه شروع فرآیند فیوژن (Fusion) است.
-
ماه اول: در این مدت مهرهها هنوز کاملاً جوش نخوردهاند. وجود دردهای پراکنده یا تیر کشیدن پا طبیعی است (چون عصبها در حال آزاد شدن هستند).
-
بازه ۳ تا ۶ ماهه: این زمان طلایی برای جوش خوردن کامل استخوانهاست. در این مدت باید از فعالیتهای سنگین پرهیز کرد.
-
چه زمانی به زندگی عادی برمیگردیم؟ معمولاً بیمار از فردای عمل با کمربند طبی (بریس) راه میرود، اما بازگشت به کارهای منزل یا رانندگی بین ۴ تا ۸ هفته زمان میبرد.
نتیجهگیری
اسپوندیلولیستزیس همیشه به جراحی ختم نمیشود؛ ترکیبی از کنترل التهاب، فیزیوتراپی هدفمند و تمرینهای تقویتیِ عضلات مرکزی اغلب درد را کم کرده و پایداری ستونفقرات را بالا میبرد. اگر لغزش شدید، نقص عصبی یا ناپایداری پیشرونده وجود داشته باشد، تکنیکهای جراحیِ کمتهاجمی مطرح میشوند. هدف درمان، بازگشت ایمن به فعالیتهای روزانه و پیشگیری از عود است. برای انتخاب بین «درمان جابهجایی مهره کمر بدون جراحی» و جراحی، ارزیابی متخصص طب فیزیکی و توانبخشی در کنار تصویربرداری بهروز ضرورت دارد.
دکتر من چندین بار کاردرمانی این مهره ها رو جا انداختم اما باز هم تا یک پرش یا حرکت معمولی میکنم حس میکنم در میره واقعا از درمان نا امیدم پیشنهاد شما چیه؟
خانم کشکولی عزیز،
درمان لغزندگی مهرههای کمر گاهی نیاز به روشهای جامعتر از جمله تقویت عضلات کمر، فیزیوتراپی تخصصی و در برخی موارد جراحی دارد. پیشنهاد میکنم برای بررسی دقیقتر شرایط شما و تعیین بهترین روش درمان، به کلینیک دکتر یزدانی مراجعه کنید تا برنامه درمانی مناسبی برای شما تنظیم شود و از بروز مشکلات بیشتر جلوگیری شود.