اگر دیسک کمر درمان نشود چه میشود؟

اگر دیسک کمر درمان نشود چه می‌شود؟

درمان نکردن دیسک کمر می‌تواند از یک درد گذرا به دردِ مزمن و ناتوان‌کننده تبدیل شود و کیفیت زندگی را پایین بیاورد. وقتی دیسک کمر به عصب فشار می‌آورد، تأخیر در «درمان کردن دیسک کمر» عملاً یعنی ادامه فشار و التهاب و تشدید علائم. هرچه زمان بگذرد، جبران‌سازی‌های اشتباهِ بدن هم بیشتر می‌شود و به مفاصل و عضلات اطراف آسیب می‌زند. اقدام به‌موقع برای درمان کردن دیسک کمر، مسیر درمان را کوتاه‌تر و نتایج را پایدارتر می‌کند.

 درد مزمن و شعله‌وری‌های مکرر

با درمان نکردن دیسک کمر، تحریکِ مداومِ ریشه‌های عصبی، دردِ تیرکشنده و کمر‌دردِ مداوم را تثبیت می‌کند. هر فعالیت ساده مثل نشستن طولانی یا خم‌شدن می‌تواند شعله‌وری جدید بسازد. این روند خواب را مختل و خستگیِ روزانه را بیشتر می‌کند. درمان کردن دیسک کمر در مراحل زودتر، شدت و تعداد شعله‌وری‌ها را کم می‌کند.

 پیشرفت علائم عصبی (گزگز، بی‌حسی، ضعف)

فشارِ طولانی‌مدتِ دیسک کمر روی عصب، از گزگز و بی‌حسی شروع می‌شود و می‌تواند به ضعف عضلانی برسد. درمان نکردن دیسک کمر این آسیب را عمیق‌تر می‌کند و برگشت‌پذیری علائم را سخت‌تر. با گذشت زمان، الگوی راه‌رفتن تغییر می‌کند و خطر زمین‌خوردن بالا می‌رود. درمان کردن دیسک کمر پیش از تثبیت آسیب عصبی، شانس بهبود کامل را بیشتر می‌کند.

 جبران‌سازی‌های حرکتیِ غلط و آرتروز زودرس

وقتی درد داری، بدن برای فرار از درد، الگوهای حرکتی غلط می‌سازد. این جبران‌ها فشارِ غیرعادی به مفاصلِ فاست و لگن می‌اندازند و آرتروز زودرس را جلو می‌اندازند. درمان نکردن دیسک کمر این چرخه را تقویت می‌کند و دامنه‌حرکتی را محدود. مداخله به‌موقع با فیزیوتراپی و تمرین اصلاحی، الگوهای درست را برمی‌گرداند.

 سندرم دم‌اِسب (اورژانس عصبی)

در موارد پیشرفته، فشار شدیدِ دیسک کمر می‌تواند به بی‌اختیاری ادرار/مدفوع و بی‌حسیِ ناحیه زین‌سواری برسد. این وضعیت اورژانسی است و تعلل در درمان کردن دیسک کمر خطرِ آسیبِ ماندگار را بالا می‌برد. درمان نکردن دیسک کمر در این مرحله می‌تواند پیامدهای دائمی بسازد. شناخت پرچم‌های قرمز و مراجعه فوری حیاتی است.

کاهش عملکرد شغلی و ورزشی

دردِ پیوسته تمرکز را می‌گیرد و بهره‌وری کاری را کم می‌کند. محدودیت‌های حرکتی و ترس از درد، مشارکت در ورزش و فعالیت‌های روزانه را پایین می‌آورد. درمان نکردن دیسک کمر این محدودیت‌ها را مزمن می‌کند و بازگشت به عملکرد را سخت‌تر. برنامه‌ی درمانی به‌موقع، مسیر برگشت ایمن به کار و ورزش را هموار می‌کند.

 اختلالات خواب و پیامدهای روانی

درد شبانهٔ ناشی از دیسک کمر کیفیت خواب را خراب می‌کند و خستگیِ مزمن می‌سازد. کم‌خوابی، آستانه تحمل درد و خلق‌وخو را بدتر می‌کند و چرخهٔ درد-استرس را تقویت. درمان نکردن دیسک کمر این چرخه را عمیق‌تر می‌کند و خطر اضطراب/افسردگی را بالا می‌برد. مدیریت همزمان درد، خواب و استرس، بخشی از درمان مؤثر است.

 افزایش احتمال نیاز به جراحی و پیچیدگی درمان

هرچه دیرتر اقدام شود، درمان محافظه‌کارانه شانس کمتری پیدا می‌کند. درمان نکردن دیسک کمر می‌تواند اندازه فتق و التهاب اطراف عصب را بیشتر کند. در این حالت، احتمالِ مداخلهٔ تهاجمی و دوره نقاهت طولانی‌تر بالا می‌رود. شروع زودهنگام درمان کردن دیسک کمر، شانس موفقیت روش‌های کم‌تهاجمی را افزایش می‌دهد.

 هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم بیشتر

تعویق درمان یعنی ویزیت‌های بیشتر، داروهای مکرر و غیبت از کار. عوارض ثانویه هم هزینه‌های توان‌بخشی را بالا می‌برد. درمان نکردن دیسک کمر، هزینه فرصتِ از دست‌رفتهٔ فعالیت و کیفیت زندگی را هم اضافه می‌کند. تصمیم آگاهانه برای درمان کردن دیسک کمر، سرمایه‌گذاری به نفع سلامت و اقتصاد فردی است.

به نقل از سایت: newyorkspinespecialist.com

اگر فتق دیسک درمان نشود، می‌تواند منجر به عوارض جدی شود. شایع‌ترین علامت فتق دیسک، دردی است که از بین نمی‌رود. این درد به صورت یک درد مبهم در گردن یا ستون فقرات کمری توصیف می‌شود، یا ممکن است احساس شود که چیزی بین مهره‌ها گیر کرده است (که در واقع همینطور است).

التهاب بافت‌ها و عضلات اطراف معمولاً علت درد مداوم است. از آنجا که اعصاب کمر و گردن شما به فشار بسیار حساس هستند، هر زمان که به روشی خاص حرکت می‌کنید، واکنش منفی نشان می‌دهند. اگرچه موارد زیادی وجود دارد که این نوع درد بدون نیاز به مراقبت از بیمار، مانند جراحی ارتوپدی، برطرف می‌شود، مواردی نیز وجود دارد که بیماران ماه‌ها یا حتی سال‌ها پس از ابتلا به فتق دیسک، تسکین درد دریافت نمی‌کنند.

نشانه ها و علائم بروز فتق دیسک

فتق دیسک می تواند در هر بخشی از ستون فقرات به وجود می آید. اما به طور کلی بیرون زدگی دیسک بیشتر در نواحی کمتری دیده می شود. ستون فقرات شبکه ای از ریشه ای عصبی، ماهیچه ای و عروق خونی است. تمام این سیستم ها در فضای محدود ستون فقرات به زیبایی در کنار یکدیگر قرار گرفته و ستون اصلی بدن انسان را تشکیل می دهید. فتق دیسک نظم موجود در ستون فقرات را به کلی برهم می زند. بیرون زدگی دیسک کمر تمام شبکه هایی که از ستون فقرات عبور می کنند را تحت فشار قرار می دهد. برخی از علائم فتق دیسک عبارتند از:

•     درد و بی حسی، که غالبا در یک سمت بدن دیده می شود.
•     دردی که در طول دست و پاها امتداد می یابد.
•     دردی که در طول شب یا به دلیل انجام برخی از حرکات شدت پیدا می کند.
•     دردی که فرد پس از ایستادن یا نشستن احساس می کند.
•     دردی که پس از یک پیاده روی کوتاه به وجود می آید.
•     ضعف عضلات بدون دلیل.
•     احساس سوزش، خارش و یا سوزن سوزن شدن در محل فتق دیسک

شایان ذکر است که، درد و علایم فتق دیسک از فردی به فرد دیگر متفاوت می باشد. در صورتی که درد موجب بی حسی یا سوزن سوزن شدن شده و کنترل عضلات بدن را محدود کرده است، به پزشک معالج مراجعه کنید.

چه عواملی موجب بروز فتق دیسک می شوند؟

زمانی که بخش خارجی دیسک بین مهره ای ضعیف شده یا دچار پارگی شود، بخش نرم داخلی دیسک از بخش سفت بیرون زده و به عبارتی فتق دیسک به وجود می آید. این عارضه بر اثر کهولت سن در افراد مختلف دیده می شود. از این گذشته برخی از حرکت های ناگهان نیز می تواند منجر به فتق دیسک شود. زمانی که با بی دقتی کمر را چرخانده و یا شی را بلند می کنید، خود را در معرض خطر بیرون زدگی دیسک کمر قرار می دهید. بلند کردن اشیا سنگین فشار زیادی را به مهره های کمر وارد می آورد. در صورتی که حرفه شما مستلزم فعالیت های بدنی بالایی باشد، احتمال بروز فتق دیسک بیشتر خواهد بود.

کسانی که از اضافه وزن رنج می برند نیز در خطر ابتلا به فتق دیسک قرار دارند. چرا که دیسک های مهره ای در این افراد وزن بسیار بیشتری را تحمل می کنند. ضعف عضلانی و زندگی پشت میز نشینی نیز می تواند منجر به بروز فتق دیسک شود.

همه افراد با افزایش سن در معرض ابتلا به فتق دیسک قرار دارند. چرا که دیسک ها با گذشت زمان آب درون بافتی خود را از دست داده و به سادگی از جایگاه خود خارج می شوند. در سنین بالاتر مردان بیش از زنان در معرض خطر ابتلا به فتق دیسک قرار دارند.

نحوه تشخیص بیرون زدگی دیسک

در آغاز پزشک معالج بدن بیمار را به دقت مورد معاینه قرار می دهد. پزشک در هنگام معاینه منشا و مرکز درد در بدن بیمار را مشخص می کند. او برای این کار واکنش های عصبی و قدرت عضلانی فرد را محک می زند. وی با لمس محل فتق دیسک حالات بیمار ار زیر نظر گرفته تا میزان درد او را ملاحظه کند. در ادامه پزشک سوابق درمانی و پزشکی بیمار را بررسی می کند. پزشک تاریخچه شروع درد و علت بروز نخستین درد را از نیز از بیمار جویا می شود.

در ادامه پزشک برای جمع آوری اطلاعات بیشتر و پی بردن به فتق دیسک، آزمایشات و تصویر برداری های مختلفی را برای بیمار در نظر میگیرد. با استفاده از نتایج پزشک درک بهتری از شرایط مهره ها و دیسک های بیمار به دست می آورد. وی انجام تصویربرداری های MRI، X-ray و تصویر برداری از سطح مقطع دیسک را برای بیمار در نظر خواهد گرفت.  سپس او با بررسی نتایج، وخامت فتق دیسک بیمار و ریشه های عصبی درگیر را مشخص کرده و درمان های مورد نیاز را در نظر می گیرد.

نتیجه‌گیری

فتق یا پارگیِ دیسک حتماً پایان راه نیست؛ ترکیبِ تشخیص دقیق، کنترل التهاب، فیزیوتراپی هدفمند و اصلاح سبک‌زندگی، اغلب درد را مهار و عملکرد را برمی‌گرداند. علامت‌های هشدار را دست‌کم نگیر: اگر ضعف پیشرونده، بی‌اختیاری یا بی‌حسیِ زین‌سواری داری، فوراً ارزیابی شو. هرچه زودتر اقدام کنی، مسیر درمان کوتاه‌تر و شانس بهبود پایدارتر خواهد بود.