انواع کمر درد و روش های درمان

انواع کمر درد و روش های درمان

بسته به مدت زمان کمر درد، انواع مختلفی وجود دارد. اول از همه، مرحله بیماری تعیین و روش درمان مناسب انتخاب می شود.

 

انواع کمر درد و روش های درمان

کمر درد حاد

کمردرد حاد، نامی است که به شروع دردی که تا شش هفته در بیمار ادامه دارد داده می شود. با شروع درد، تغییر در شیوه زندگی روزمره و برخی ورزش ها از درد جلوگیری و از پیشرفت بیماری جلوگیری می کند. برای درمان صحیح بیماری، کمک متخصص لازم است و علت درد باید تشخیص داده شود. برای جلوگیری از درد و ورم ممکن است دارو استفاده شود و در بعضی موارد ممکن است فیزیوتراپی مورد نیاز باشد. اگر توصیه های متخصصان مورد توجه قرار نگیرد، ممکن است بیماری حاد شود.

 

کمر درد نیمه حاد

کمر درد نیمه حاد، دردی است که می تواند از ۸-۶ هفته تا ۳ ماه ادامه داشته باشد. دوره نسبی آن بهتر از کمردرد مزمن است. اگر به موقع درمان نشود، بیماری پیشرفت کرده و مزمن می شود و درد به طور مداوم تکرار می شود.

 

کمر درد مزمن

بخش بزرگی از جمعیت جهان از کمردرد مزمن رنج می برند. کمردرد مزمن آخرین مرحله بیماری است و درد کمری که بیش از ۳ ماه طول بکشد نیز کمر درد مزمن نامیده می شود. کمردرد مزمن بر زندگی اجتماعی، ورزش و فعالیت های دیگر تاثیر می گذارد. برای تعیین درجه بیماری ، بسیاری از آزمایشات و معاینات عصبی مورد نیاز است. درمان کمردرد مزمن دشوار است. پس از درمان، تغییر زندگی بیمار برای بهبود مهم است.

 

روش های درمان کمر درد

درمان های زیادی برای کمردرد وجود دارد. کدام روش درمان باید ترجیح داده شود بستگی به شرایط بیماری دارد. درمان های دارویی، روش های جراحی، فیزیوتراپی، ورزش، طب جایگزین و تزریق درمانی از میان روش های مورد استفاده است.

 

داروهای مسکن

داروهای مسکن معمولا برای درمان کمر درد حاد استفاده می شود. همراه با استفاده از داروهای مسکن، استراحت نیز ضروری است.

شل کننده عضلات

با شل کننده عضلات، از انقباضات سیستم عصبی و اسپاسم اعصاب جلوگیری می شود. برای درد خفیف تا متوسط استفاده می شود. استفاده از داروهای شل کننده عضلات باید زیرنظر متخصص باشد. استفاده از آن برای تسکین درد اشتباه است. استفاده از مسکن ها می تواند وضعیت را بدتر کند.

تزریق درمانی

اگر روش های استفاده شده برای کمردرد مفید نباشد، تزریق کورتیزون ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. این روش متداول است. مسکن نیز به طور مستقیم به تزریق عضلات اضافه می شود. با تزریق کورتیزون، التهاب ریشه های عصب از بین می رود. تاثیر آن  تقريبا ۶ ماه تا ۱ سال است.

درمان فیزیکی و ورزش

فیزیوتراپی و ورزش در درمان کمر درد بسیار ضروری است. در فیزیوتراپی، فیزیوتراپیست درمان مناسب برای بیمار را اعمال می کند. از روش های درمان مانند گرما، سونوگرافی و تحریک الکتریکی مناسب ترین آن برای بیمار انتخاب می شود. با تسکین و بهبود درد، درمان فیزیکی می تواند قطع شود و تمریناتی که بیمار می تواند انجام دهد، آغاز می شود. با کمک تمرینات، وضعیت بدن بیمار اصلاح و عضلات تقویت می شوند. انجام تمرین ها به طور مرتب از درد جلوگیری می کند.

درمان جراحی

آخرین مرحله کمردرد، کمر درد مزمن است و در این حالت درمان جراحی اعمال می شود. با درمان جراحی، دیسکی که باعث بروز فتق کمر می شود پاک می شود و فشار روی عصب حذف می شود. قبل ازانجام این درمان، درمان های دیگر مورد ارزیابی قرار می گیرند. در صورت مفید نبودن درمان دارویی و فیزیوتراپی ، ادامه درد، لاغری پاها و از دست دادن قدرت، مداخلات جراحی ضروری است. در صورت ادامه فشار روی عصب، مشکلات دیگری همچون از دست دادن قدرت جنسی، از دست دادن قدرت در پا و بی اختیاری ادرار رخ می دهد. اگرچه جراحی برای بسیاری از بیماران یک روند ترسناک و طولانی است اما چنین ترس هایی با پیشرفت های پزشکی و تکنولوژی پشت سر گذاشته می شود. درمان هایی نظیر دیسککتومی باز، میکرو دیسککتومی و جراحی آندوسکوپی دیسک کمر در دسترس است. حداقل ۶ هفته برای درمان جراحی انتظار می رود. جراحی با دیگر روش های درمان می تواند به عنوان آخرین راه حل مورد استفاده قرار گیرد.

دیسککتومی باز تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. در طی عملیات، بیمار به پشت خوابیده، برش ۵-۳ سانتی متر در ناحیه فتق ایجاد می شود و جراحی به کمک این بریدگی انجام می شود. دیسک آسیب دیده در بافت عضلانی از استخوان جدا شده است. با استفاده از دستگاه منقبض کننده، عضله و پوست از منطقه عملیاتی حذف می شود و دیسک راحت تر دیده می شود. با جراحی دیسککتومی، قطعات دیسک جدا شده از دیواره دیسک حذف می شوند. این روش دیگر ترجیح داده نمی شود.

میکرو دیسککتومی، در قسمت پایین کمر تحت بی حسی اپیدورال یا بیهوشی عمومی انجام می شود. قسمتی که کار انجام می شود به کمک میکروسکوپ ۴۰-۲۰ بار بزرگ می شود. در این روش از برش های کوچک تر (۱ تا ۱٫۵ سانتیمتر) از دیسککتومی باز استفاده می شود. بزرگ ترین مزیت استفاده از برش های کوچک در طی جراحی این است که دوره پس از درمان راحت تر و بدون درد است. آسیب کم تر به بافت عضلانی از اسپاسم عضلانی پس از جراحی جلوگیری می کند. از آنجایی که میکروسکوپ مورد استفاده در روش جراحی بافت ها را واضح تر و دقیق تر نشان می دهد، خطر عوارض را کاهش می دهد. رگ ها، دیسک ها و اعصاب با میکروسکوپ بزرگ تر ظاهر می شوند و احتمال آسیب رساندن به بافت ها کاهش می یابد. میکرو دیسککتومی موثرترین و رایج ترین روش است.

روش جراحی آندوسکوپی از خط وسط یا جانبی به کمر وارد می شود و روش انجام می شود. برش ها در روش آندوسکوپی کوچک تر از روش های دیگر می باشند. یک برش تقریبا ۱ سانتیمتری ایجاد می شود و با وارد شدن یک آندوسکوپ ۴ میلیمتری به ناحیه دیسک آسیب دیده ، منطقه جراحی به وضوح قابل مشاهده است. روش آندوسکوپی با بی حسی اپیدورال و موضعی انجام می شود. این روش برای هر دیسک  استفاده نمی شود.

 

source: ameliyat.com

 

 

 


به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است